⠀ ⠀ ⠀⠀⟢ ⛩️ ‍ พรแห่งจวี๋เยว่ ⠀. ⠀ พริบตาเดียวก็เยือนเดือนจวี๋ ใบไม้เริ่มโปรย ร่วงโรยกองสมสารทฤดู ⠀ บุรุษแซ่เว่ยหยัดยิ้มทั้งมือถือเฉินฉิง พลันทิ้งสาสน์จากกระดาษ ทิ้งกลางหยาดพร่ำพิรุณ ⠀ ⠀

“ ● ︿ ●…! ” ส่ายหน้ารัว แต่มือน้อยนั้นกำปลายชุดของท่านปู่แน่น

“หึหึ” อดีตประมุขแดนหมู่ตานแย้มขำกับหลานชายแสนรักของตน มือเรียวขาวเคลื่อนไปลูบศีรษะของเด็กน้อยอย่างแผ่วเบา

⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀; ข้ารู้สึก...ตื้นตันใจยิ่งนัก 🥺 ⠀⠀⠀

ㅤ ㅤㅤ“ เด็กโง่ พบเจออยู่ร่ำไปเสียแท้ๆ ” ㅤㅤ… ㅤㅤ x.com/i/lists/156571…

“ อา อา อาเยวี่ยน อาเยวี่ยนอยาก อยากเล่น ”

“ งึ ” กลับมาทำไมถึงไม่เห็นใครเลย

" เอ .. " ไม่มีใครอยู่เลย แล้วจะมีสุนัขอยู่ด้วยไหมนะ

“ งือ—เล่น! ” รับผีเสื้อกระดาษพลางมองผีเสื้อกระดาษในมือสลับกับอีกคนไปมา “ ขอบคุณ…! ”

“ อาเยวี่ยนก็มา…เล่นด้วยกัน ”

“ ท่าน…! ” “ ซ—ซานเหนียง ” อาหลิงจำถูกคนรึไม่..

มองห่อบางอย่างที่อีกคนหยิบยื่นมาให้ ท่านอากล่าวว่าอย่ารับของจากคนแปลกหน้า.. แต่ถ้าให้ท่านอาดูของด้านในก่อนคงไม่เป็นอะไร! “ ข—ขอบคุณ ”

มือยังคงกุมห่อนั้นแน่น “ อาหลิงสบายดี—ท่านล่ะ ”

อ่ะ—— “ อาหลิงแค่เดินเล่ง! —เดี๋ยวอาหลิงก็เข้านอนแล้ว ”

“ ข้าโตแล้วนะ! ” “ ฮึ่ม เดี๋ยวอาหลิงก็ไปนอนเอง ` ^ ’ ) ”

“ ง่ะ…! อย่ามาจิ้มหน้าผากอาหลิงนะ! ” ถอยหลังหนี เป็นใครกันถึงมาจิ้มอาหลิง! ชุดสีม่วงแบบนั้นเหมือนชุดของท่านน้าเลย “ อาหลิงจะบอกท่านน้า! ”

“ ฮึ่! ” เชิ่ดใบหน้ากลมนั้นขึ้นพร้อมกอดอก “ ถ้ามีอีกครั้งอาหลิงจะฟ้องท่านน้าแน่! ”

🎶 don’t worry 🎵 i’m here 🎶 #joojootober

“เจ้าตัวน้อย.... ขอบคุณเจ้าที่เห็นข้าเป็นครอบครัวนะ” จิตใจพองโต