“ อา อาเยวี่ยน อา อา หาววว ” “ อาเยวี่ยน หลับตา ตาลืมไม่ขึ้น ( ´△｀) ”

“ ฝานดี เจี่ยเจีย ” “ อา อาเยวี่ยน ลืมตาไม่ได้ อาเยวี่ยน… zzz ”

“ อา อา อาเยวี่ยน ไม่รู้หนอ ” “ แต่ แต่อาเยวี่ยน จะรอ สูงง เหมือนท่านยุง ”

“ อาเยวี่ยน บอก อาเยวี่ยนมีเพื่อน ๆ เป็น หัวไชเท้า ” “ ป๋อปอกูกู ปลูกหัวไชเท้า เป็นเพื่อนอาเยวี่ยน! ”

“ ลงน้ำ ลงน้ำ , เซี่ยนเกอเกอ ” “ เล่น ๆ ชอบ ๆ อาเยวี่ยน ชอบเล่น เซี่ยนเกอเกอ! ”

“ อา อา อาเยวี่ยน ท่านอาหนิงง , อยากกิน ไข่ ๆ ” “ ไข่แดง ๆ ท่านอาหนิงทำ , หิว ๆ ”

“ หิว อา อาเยวี่ยน เหว หิว ๆ ”

“ ! อา อา เซี่ยนเกอเกอ เซี่ยนเกอเกอ , หนาว หนาว เท้าอาเยวี่ยน ” “ อา อาเยวี่ยนไม่เล่นน้ำแล้ว อาเยวี่ยนเย็นเท้า เย็น ๆ ”

“ เซี่ยเซียะ ท่าน ท่านอาฉิง ” เด็กน้อยฉีกยิ้มหวานขอบคุณท่านอาที่รัก

“ อา อา! ” เด็กน้อยมองของเล่นไม้ไผ่สานอย่างไม่วางตา

“ เซี่ยนเกอเกอ รดน้ำเจี่ยเจียเกอเกอะ ให้โตๆ เป็นเพื่อนเล่นอาเยวี่ยนใช่ไหมหนอ? ”

“ อา อา อาเยวี่ยน อาเยวี่ยนอยาก อยากเล่น ”

“ ง่ะ อา อา อาหลิง เล่นไหม ” ชูผีเสื้อกระดาษในมือมอบให้

“ ทะไม เซี่ยนเกอเกอ ตัวจึ๋งหนอ ”

“ อาหลิงชอบ ดีแล้ว ๆ ”

“ เล่น ~ ”

“ เซี่ยนเกอเกอ ตัวฉุง ไม่ใช่หนอ ? ”

“ หม่ำ หม่ำ หม่ำ ”

“หลัวปัว หลัวปัว” “อาเยวี่ยนอยากกิน หลัวปัว”