"โฮ่ เทรนด์ใหม่งั้นเหรอ? เล่นอะไรไหนขอลองบ้าง"

เอาสิ นางแม่มดเปิดโอกาสให้เสริมสัมพันธ์ + แต้ม ×2

❝ Only my Master desuwa~ ❞ ❝ ล้อเล่นเจ้าค่ะ เชิญทุกท่านได้เลยเจ้าค่ะ ❞ ^-^

แบบนี้เองก็คงไม่ได้แล้วสิ ขืนยังถูกมองเป็นเด็กที่เล่นซนไปวันๆแบบนี้ต่อไปคงไม่ถูกมองว่าเป็นสตรีคนหนึ่งแน่ๆ แต่ถึงจะเห็นเป็นเด็กแบบนี้ ไรเนสเองก็มีความรู้สึกละเอียดอ่อนพวกนั้นเหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นรัก, โลภ, โกรธ, หลง, เหงา, โศกเศร้า "บางทีฉันคงต้องทำตัวเป็นผู้ใหญ่ขึ้นบ้างแล้วสิ"

❝ ดิฉันว่าที่มาสเตอร์ยังอัญเชิญท่านขงเบ้งมิออกเนี่ย สาเหตุต้องมาจากอันนี้แน่เลยเจ้าค่ะ ❞

❝ . . . ❞ ความรู้สึกนี้มัน.. ❝ มิได้การ ,ศัตรูตัวฉกาจกลับมาแล้วเจ้าค่ะ.. ❞

“คิโยะจัง ยินดีต้อนรับกลับนะครับ~”

"ตายแล้วเจ้าค่ะมาสเตอร์ คิดถึงกันรึเปล่าล่ะเจ้าคะ คิโยฮิเมะจังน่ะกลับมาสู่อ้อมอกของมาสเตอร์แล้วล่ะเจ้าค่ะ♡" "แต่หวังว่าโอซาคาเบะซังจะไม่ขี้เกียจจนไม่ทำการทำงานหรอกนะเจ้าคะー"

"เสียมารยาทเจ้าค่ะ แต่เห็นหมดแล้วล่ะเจ้าค่ะ หนีไม่รอดหนีไม่พ้นสายตาดิฉันไปได้หรอกนะเจ้าคะ"

"ประท้วงไปก็ไม่ใจอ่อนให้หรอกเจ้าค่ะ และอีกอย่างมิใช่ว่าที่มาประท้วงนี่เพราะว่าเอาเวลาทำงานทั้งหมดไปเอ้อละเหยกับความขี้เกียจจนจะเข้าเดธไลน์และปั่นต้นฉบับไม่ทันเองไม่ใช่หรอเจ้าคะ?" เจ้านางอสรพิษยกยิ้ม ไม่มีคำว่าปราณีหรอกนะถึงจะเป็นมิตรเป็นสหายกันบนโลกอินเตอร์เน็ตก็ตาม!

"แน่นอนเจ้าค่ะ" จนกว่าจะเสร็จจะ เ ฝ้ า แบบไม่คาดสายตาอย่างเด็ดขาด

"ไม่ได้แอบแซ่บหรอกเจ้าค่ะ" "เขาเรียก 'มุดไปสร้างความอบอุ่นยามค่ำคืน' ต่างหากเจ้าค่ะ

"ตายแล้วเจ้าค่ะมาสเตอร์ ดิฉันไม่อยู่ครู่เดียวทำท่านเหงาและเปลี่ยวหัวใจรึเปล่าเจ้าคะ?"

มองซ้าย แลขวา ไร้ซึ่งผู้ใด นางอสรพิษเลื้อยเข้าห้องมาสเตอร์แล้วเจ้าค่ะ