" โดนหนามเมื่อไรก็ส่งชีสกลับไปให้นางเลยไรเนสคุง "

"เ ม ด บ์" "คืนนี้นอนนอกห้องนะ~"

ทีแรกว่าจะรอนับถึงสาม แต่เผอิญพอจะรู้นิสัยแม่นี่อยู่ เพราะงั้นเลยเดินเข้าไปหาจากด้านหลังพร้อมยื่นมือไปดึงเข้าที่หูของราชินีจอมซนทันที "พอดีว่าฉันท่องสองกับสามในใจไปแล้วล่ะนะ เ ม ด บ์" แน่นอนว่าปล่อยออร่าออกมาเต็มเปี่ยม "ขอโทษด้วยอาเธอเรียที่ทำให้เธอลำบากอีกแล้ว"

"เรียกคลาสตัวเองทำไมก่อน" ที่นี่ไรเดอร์มีเยอะเกินไป..

ได้ข่าวว่ามีคนไปน้ำตกเลยไปดูผ่านจอตรงว่าเป็นยังไงบ้าง เห็นสภาพแล้วก็นิ่งเงียบไปหน่อย เหมือนจะช็อคไม่น้อย "โอ๋..นารุโฮโดๆ~" ปิดจอ ปิดห้อง ใช้ชีวิต

"นอนนอกห้องนะ" ขังตัวอยู่ในห้อง ชีวิตเป็นสุข

รับกระแสจิต

"ยุคทองอัศวินเหรอไงนั่น.."

"เอาน่า ยัยนั่นก็ไม่ได้แย่ไม่ใช่เหรอ? อะฮะๆ แบบว่าก็ดูสนิทกันดีออก!"

"ม่าๆ ท่านพี่นี่ล่ะก็~ คิดถึงกันก็ไม่บอก~ "แต่ก็ม๊ะ ไว้ถ้าวันไหนกลับมาจะแวะมาใช้งานให้หนักๆเลย~"

"ม่า ถ้าหากฉันเข้ามาไหวก็จะเข้ามาล่ะนะ~"

"กวนสกาดิไปก่อนก็แล้วกันนะ~"

𝐑𝐞𝐢𝐧𝐞𝐬 ✦ (rest) ได้ยินแบบนั้นใบหน้าที่มีรอยยิ้มวาดไว้ก็ผันเปลี่ยนเหนื่อยใจเสมือนปลงชีวิตกับหญิงตรงหน้า `` เธอนี่มัน— ! ! `` เด็กหนุ่มเลือกยกเครื่องหนีเข้าห้อง ไม่คุยไม่พูดจา `` แบบนี้มัน. .ดีที่สุดเลยไม่ใช่เหรอ- ? `` สุดท้ายก็พึมพำๆในห้องอย่างไรก็ดูรักของตรงหน้าพอตัวแหละ