اینکه جمهوری اسلامی پاسپورتا رو پنج ساله تمدید می‌کنه حجم و زحمت کارای اداری بعد از مهاجرت رو برامون دو برابر می‌کنه. هر جا به هر طریقی دستشون برسه یه حالی از ما می‌گیرن.

آره بخدا. مثلا وقتی تو یه جمعی حضور دارید چرا فک می‌کنید با تخریب یه نفر دیگه، جمع به شما امتیاز مثبت می‌ده؟ اگه چیز خوبی درمورد کسی ندارید بگید به راحتی سکوت کنید.

تو این سه چهار ماه من حداقل روزی ۶،۷ ساعت سودوکو بازی می‌کردم. به خاطر اضطراب زیاد و اینکه نمی‌تونستم ثانیه‌ای بیکار بمونم و باید خودمو مشغول می‌کردم. یه هفته‌اس پوکساید می‌خورم، الان می‌تونم بیکار بمونم اما همچنان نمی‌تونم تمرکز کنم. دیدن یه ویدیوی ۴۰ دقیقه‌ای ۲ ساعت زمان برد.

اونقد سبک فعلی زندگیمو دوس دارم که وقتی دوستام بهم می‌گن سطح انرژی زنانه‌ات پایینه به عنوان compliment در نظرش می‌گیرم. یکی باید بیاد تو زندگیم که انرژی زنانه رو در چیزهایی ببینه که برای من ارزش حساب می‌شه نه برای عرف جامعه.

من تو برلین دوست دختر می‌خوام. حسود نباشه، پایه ورزش و سفر باشه، حرفاشو واضح بگه بدون تیکه انداختن، ارتباط باهاش انرژی نگیره و آدم آسونی باشه، دوچرخه داشته باشه. دو سه تایی دارم ولی بیشتر می‌خوام.

از این توییت یه جوری ریپلای و دایرکت گرفتم که سری بعدی می‌خوام دنبال پسر اهل ورزش و سفر و دوچرخه بگردم :))

داشتم سرچ می‌کردم رسیدم به یه ویدیو از یه روز بارونی حافظیه با کپشن "تو به اندازه‌ی شیراز بارونی قشنگی".

یه دفعه تو یه لحظه تمام غم ایران به دل آدم سرازیر می‌شه.

اونقد این روزا پلن کنسل کردم که اگه امروز نرم اگه خودم جای اون آدمه بودم ارتباطمو با همچین آدم کنسل کنی قطع می‌کردم.

رفتیم عکاسی با شمشیر نور، قرار بود اون وایسه من یه کاری انجام بدم. یهو گفت تو دختری نمی‌تونی اینو انجام بدی. گفتم خب تو پسری می‌تونی نه؟ من وایمسیم تو انجامش بده ببینم. انجام داد و نتونست٬ معلمومه که نتونست٬ چون کاری که قرار بود انجام بدیم به دودول نیاز نداشت.

فهمیدم به زبان انگلیسی هم می‌تونم طرفو سر Underestimation جنسیتی پاره کنم.

امروز روز بسیار دردناکی بود.

احساس می‌کنم رانندگی تو برلین با وجود دوچرخه‌ سوارها خیلی سخت باشه. من شخصا بشینم پشت فرمون روزی دو سه تا دوچرخه زیر می‌گیرم اگه بخوام بپیچم تو خیابون سمت راستیم.

مربی باشگاه ازم می‌خواد سه جلسه در هفته تمرین کنم٬ معلم زبان می‌خواد روزی دو ساعت تمرین کنم، استاد موسیقی می‌خواد روزی نیم ساعت تمرین کنم، حسین عربزاده می‌خواد روزی ۱۵ مین مدیتیشن کنم، مدیرم می‌خواد روزی ۸ ساعت کار کنم، صابخونه می‌‌خواد خونه جدید پیدا کنم. بدنم فقط خوااب می‌خواد.

اگه خواستید به حمایت از فلسطین در آینده ادامه بدید یادتون بیاد فلسیطینی‌ها بیشترین اکتی که از ژانویه تا حالا در رابطه با ایران کردن چی بوده؟ هیچی، فقط ابراز نگرانی بابت کمرنگ شدن موضوع فلسطین به خاطر ایران! برای کسی بمیرید که براتون تب کنه.

مایکل جکسون اگه فیلمی که ازش ساختنو ببینه یه بار دیگه سکته می‌کنه می‌میره.

بزرگترین جنایت این سرزمین، عادی شدن رنج است. - صادق هدایت

اومدم یه تغییری ایجاد کنم، ده دقیقه قبل از بیرون رفتن اسپری براق کننده مو زدم. موهام شد شبیه کسی که سه روزه حمام نرفته، مجبور شدم دم اسبی ببندم که خودش حداقل ده درصد سطح قبلی رو کاهش داد.