Bu havalar beni çok korkutuyor artık.

Çalışma ortamlarında şöyle bir acı gerçek var; eğer bekar bir kadınsanız ve çok sert bir tavrınız tarzınız yoksa iş yerindeki ( özellikle erkekler) mesai arkadaşlarınız kendilerinde her türlü espriyi yapma haddi buluyorlar.

Çok şükür ki unutamadığım bir dizesi yok.

Beni geçemezler

Benim iş yerimde olsa kalp krizi geçirir herhalde:)

. "Tümüyle bir sahnedir yaşam..." —Shakespeare .

öyle olmuyor işte NBC'cim duygu değişimi zaten kaçınılmaz da biz artık bu değişimlerdeki uçurumu küçültmenin derdindeyiz.Çünkü değişim anındaki iniş çıkışlar çok yorucu ve çekilmez oluyor.

İnsansal ilişki harap artık.

Yarın, iki haftadır görmediğim Amed'ime kavuşacam:)

Tûzik dinleyesim geldi, nedensiz. open.spotify.com/track/34Fgzc0y…

"İstanbul'un yanında bir de karizmamı sıkıştırmak istedim aslında."diyor:)

Ciğerlerime nefes girdi:)

Yalan yok, çok çok korkuyorum ve endişe duyuyorum okullardan yaşanan olaylardan ötürü.

Silah namusmuş...böyle fiziksel güç,şiddet,kavgada fiziksel şov... her türlü fizeksel ve ya söylemsel şiddet vari kıroluklar romantize edilemez.benim nezdimde mide bulandırıcı.

Bir de yüksek mevki makamından kaynaklı güç zehrinde kaynayan, resmi olsun ya da olmasın üst mertebe kırolukları ultra mide bulandırı.

psikolojik sandığımız birçok sorunun aslında sosyolojik olması gerçeği

Abbas Kiyarüstemi nasıl 41. sırada olur

Gündem hep böyle iğrenç ve şok ediciydi de bazen çok ağır geliyor.

Uğrun uğrun kaş altından bakarken Can telef ediyor gül acem kızı… Gülistan nerede? Rojin’in katilleri kim? Narin nasıl öldü?

Kalpte olamayan tüm ebeveynlere öyleyse...