🤔 " ศรนายคงไม่ใช่ปศุปัตหรอกใช่ไหม? ไม่วิแค่ปกติก็ยังกะขีปนาวุธแล้วไม่ใช่ ฉันไม่เสี่ยงกับอะไรแบบนั้นหรอกนะ " ส่ายหัวดื่มกาแฟต่อ ขอบตาคล้ำ

ตั้งแต่200คนข้าพเจ้ายังไม่ทำสิ่งที่เรียกว่าเชอร์วิสเลย แต่ไม่เป็นไร ข้าพเจ้าจะให้พวกท่าเลือกว่าอยากให้ข้าพเจ้าเป็นสิ่งใด

ปีศาจน่ะ ไม่ได้ถูกนิยามในความเป็นบีสต์หรอกนะ เผื่อเจ้าจะลืม ว่าไอความเป็นปีศาจนั่นน่ะ มันก็ล้วนอยู่กับตัวของทุกสรรพสิ่งนั่นแล ——— หรือ อาจจะหมายถึง ไม่ว่าเจ้าจะดูเป็นคนดีเพียงใด ความชั่วร้ายของสัญชาตญาณที่มีในตัวของมนุษย์มันก็ยังคงฝังรากลึกอยู่ในตัวตนของพวกเจ้าเสมอ ระวังจะโดน-

ยืนอยู่ด้านหลัง

" จงระแวงต่อไปหละนักบวชน้อย ถ้าไม่ระวังตีวอาจจะเกิดปัญหาก็ได้- "

" คนญี่ปุ่นอาจจะมีก็ได้นะ ลองกวาดสายตามองหาดูดีๆ " เขาเดินเข้าไปใกล้อีกฝ่ายขึ้นจนเหลือเพียงครึ่งก้าว " และที่นี่ก็ยินดีต้อนรับทุกคนเสมอนั่นแหละ "

กำลังคิดวิธีหลอกเด็ก

『อืมมม​ รู้สึกเหมือนข้าลืมอะไรไปสักเรื่อง』 จะว่าไปเหมือนเมื่อไม่กี่เดือนก่อนข้าเคยเอ่ยอะไรสักอย่างไว้​แบบ​ ถ้าอาจารย์ข้ามาข้าจะทำอะไรสักอย่าง ชั่งมันแล้วกันข้าลืมแล้ว.

เด็กชายทำมือจีบ ทำงี๊เปล่า

เด็กนั่นหายไปแล้ว นักบวชมาแทนแล้วฉันก็คงหลอกอะไรไม่ได้

ทำหน้าแบบคนนอนดึกประจำวัน

มอร์นิ่ง

/หันช้ายหันขวา ถ้าท่านจะมาในเวลานี้นั้น ต้องมาในปีกระต่างต้องเข้าตรีมสิขอรับ /ลงมีละเลง เรียบร้อยขอรับ

“จริงสิๆ! ก่อนจะหมดวันแห่งความรักก็ต้องพูดอะไรให้สมกับเป็นคำอวยพรจากผู้อยู่เบื้องหลังสักหน่อยสินะ!” เด็กสาวกระแอมไอ อนึ่ง ความสลักสำคัญของวันเทศกาลนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับบทบาทของเธอเลยแม้แต่น้อย ถึงอย่างนั้น

ยกเซทเบอร์เกอร์สำหรับมื้อเช้ามานั่งกินที่บริเวณโรงอาหาร พร้อมกับลูกสุนัขตัวหนึ่งเหมือนทุกที 🍔..💕

อรุณสวัสดิ์ขอรับ...อากาศเปลี่ยนแปลงปล่อย อย่าลืมดูแลตัวเองด้วยนะขอรับ /ขณะที่เองพูดอยู่นั้น โดมันเองก็เพียงนั่งจิบชาในยามเช้าบนโต๊ะโคตัตสึ หากไม่รังเกียจละก็ มาดื่มชากับข้าพเจ้าไหมขอรับ

Good Morning

Saṃsāra Kama (संसार काम) อันโลกาแห่งความรักยุติแล้วซึ่งการสังสารวัฏ การเย้ายวนอันเสื่อมโทรม ละทิ้งซึ่งการกลับใจ พร้อมจักรวาลอันว่างเปล่าซึ่งเป็นกายาของฉัน ความรักที่เต็มไปด้วยตัณหาราคะ แลความปรารถนาทางโลกจักสิ้นสุดลง ณ ห้วงเวลาอันเป็นอนันต์

เลิฟคราฟคืนชีพพ