"Kim kilitledi seni buraya?" "Çok mu umurunda?" "İsim, Ada."

"Biliyorsun," diye mırıldandı. "Eğer benimle olursan, kimse yanına yaklaşamaz. Yanına yaklaşmayı bırak, hakkında tek kelime etmeye cesaret edemezler bile. Verdiğin nefesi bile solutmam."

"Çok sevdin galiba sweatshirt'ümü, hâlâ çıkarmamışsın?" "Ne seveceğim be senin kıyafetini. Hak ettiği gibi davranıyorum ona, bahçemde çamur ediyorum işte." "Bilemedim," dedi etrafı işaret ederek. "Çok sevdiğin çiçeklerinin yanına bile sokmuşsun."

"Ben sana, benimle çık demedim," dedi düz bir ifadeyle, hafifçe eğilip yüzlerimizi eşitlerken. "Benimle ol dedim. Benim ol dedim."

"Sana ait olan bir şeye sevmediğin biri dokununca verdiğin tepkiyi görüyorsun. Ben yapınca neden illa bir çıkar bekliyorsun?"

𝙑𝙖𝙧𝙞𝙨𝙚𝙧𝙚𝙛𝙨𝙞𝙯 𝘼𝙙𝙞𝙣: Evet de. 𝘼𝙙𝙖: Sonra? 𝙑𝙖𝙧𝙞𝙨𝙚𝙧𝙚𝙛𝙨𝙞𝙯 𝘼𝙙𝙞𝙣: Benimsin.

"Sen, Ada."

"Varis, ne oldu?" "Bir şey yok," dedi boğuk bir sesle, hafifçe öksürerek. Gözlerini araladı. "Ödümü kopardın." Derin nefeslerimin arasında homurdanabildim. "Asıl sen benim ödümü kopardın."

"Yalancısın," diye mırıldandım hafifçe omuz silkerek. "Bayağı iyi kafa yapıyormuş bu şeyler." Kaşları hafifçe kalktı. "Gerçekten o küçük kafanın içinde kayboldun değil mi?"

"İndir beni yoksa çığlık atarım. Bu cadde boylu boyunca insan dolu." "At çığlık, ben de onlara sarhoş kız kardeşimin sarhoş olup eve gitmemeye direndiğini söylerim." "Kız kardeşin mi oldum şimdi?" "Gey arkadaşın değil miydim ben senin? Sen de kız kardeşim ol iki dakikalığına."