:))))))))))))))))))

چهار سال گذشته ولی هنوز به مهر نزدیک که میشه دائم گنگ و بهت‌زده‌ام که چرا؟ چرا برادر من؟

جدی من این دو هفته اول مهر رو همینجوری حالم بد هست. نیاز به اتفاقات کیری جدید ندارم بخدا.

این اضطراب ما هم قرار نیست تموم بشه‌ها، فقط از حالتی به حالت بدتر میره.

بعد چس‌خور هیئتی، رفته ارزون‌ترین بستنی میهن رو خریده که باهاش مثلا به خون نیکا اهانت کنه.

بخدا من پیر نیستم، این تارهای موم که دونه دونه سفید میشن از دست آخوند پدر خرابه.

دلم میخواد یهویی یدونه از این سورپرایز باکس‌های لوازم آرایشی و مراقبت پوستی کادو بگیرم.☹️

جدی خستم.

از حماقت خودم سر کار واقعا خندم میگیره. بدون حقوق اضافه کاری هر روز تا شب بمون، بدون حق ماموریت، هی بدو بدو پاشو برو از این شهر به اون شهر تو راه هم از خستگی و فشار روانی محیط صنعتی گریه کن، دوره‌ برو ۸۰٪ مبلغ حقوقت رو از جیب بده. وای دختر احمق. تازه همین روندم ادامه میدم مطمئنم.

بامبل فقط دندون پزشکارو به من نشون میده یا یه ایران دندون پرشک داریم؟

من تازه دارم یاد میگیرم زندگی کنم و یکمم حالا دستم تو جیب خودمه از پس زندگی کردن برمیام. حالا فقط نیاز دارم ۱۸ سالم بشه و شروع کنم.

x.com/shahriyar_sham…

توقع نداشتم کسایی که ۲۰ سال پیش بزرگسال بودن فینگلیش بنویسن.

از پس مخارج خودم برنمیام.😣

دندانم کندند تا نگویم، و چشمم تا نبینم، اما پا را وانهاده‌اند تا ترک وطن کنم. یعنی که در این شهر جای خرد نیست. #بهرام_بیضایی

من تشنه حقیقت بودم، و اینک بنگرید؛ حقیقت تشنه منم. #بهرام_بیضایی

مرگ بیضایی اتفاقی بود که می‌دونستم یه روز می‌رسه، ولی هیچ‌وقت دلم نمی‌خواست ببینمش. حسرت بزرگیه و دلم خیلی شکسته.

البته چون رانت اجازه نمیده ابطحی ماجرا رو کامل تعریف کنه، من بقیه‌ش رو میگم: ۹ ماه بعد، بهرام بیضایی این سیمرغ بلورینی که از دستان خاتمی گرفت را به همراه یک نامه پس فرستاد. از متن نامه: «آیا ما اهل یک کشور نیستیم و شما فاتحید و ما مغلوب؟ تا کی می‌خواهید چماق حساسیت نسبت به