Homeoffice: bulaşık makinesi boşlat, yerleştirirken dolap düzelt, iş yeri için aylık plan çıkart, semizotu ayıkla, yıka, buzluktaki meyvelerle içecek yap, spor seans saatini ayarla, iş yeri için etkinlik alanı araştır, havuç salatası ve sebze yemeği planla, duyuru metni hazırla..

Bir etkinliği paylaşınca, bir filmden bahsedince sanıyorsunki seninle bir plan kurar ya da oturduğum yere yakın gelince seni ararlar. Fakat insanların tercihi olmak başka bir şey. Akıllarına gelmemek onların ayıbı değilmiş gibi talep edilmeyi başaramamak bizim eksiğimiz oldu.

En sakin tondan “sa-kin-leş-tim” diyen şarkıda hüngür hüngür ağladığım geldi aklıma… doğru düzgün şarkı dinlemeyen bir insan olarak günlerce ve saatlerce döndürüp döndürüp dinlemiş, dinledikçe ağlamış olmam ne anlatır bilemem #pinhani

5 seneden fazladır görmediğim, nerde olduğunu düşünmediğim boya fırçasını bulamadığım için sinirlendim. Aynı yerleri 5 kez döktüm, dolap diplerine kadar baktım. Ve işi yedek diş fırçasıyla yaptım, onuda çöpe attım. Şimdi o fırça ne zaman saçma bir yerden çıkacak diye bekliyorum!

Benim her dakik geldiğim yere insanlar gecikiyor. 10 kişinin 10u da mı gelmez yaw! Bende eczaneye uğramadım resmen gecikicem diye. 5 dakika önce buradaydım. Geçen sefer de aynısı olmuştu.

Tedbiren, fikir olsun diye, aman incelikler bunlar fln şeklinde söylediğin lafın başına dert açması!!!

Kökler ve İzler CerModern, Frida resimleri dijital içerikle uzun süredir gösterimde ama daha önce gittiğim Kandinsky ne kadar iyiydiyse bu o kadar kötüydü. Müzik, içerik, geçişler uyumsuz, bağlantısızdı. Çocuklarla gelenler rahatsız oldu: “Gözlerimi kapatayım bence anne”

Kalori yakmak için trafiğin en yoğun saatinde yola düşüyorum, 45 dakikada sırılsıklam oluyorum, keyfim yerinde. 2 saat sonra eve gelince Erzurum burması yenir mi ama ya 🤣 pişmanım diyemem ama yemeseydim iyiydi 🤭

Bugün spordan dönerken radyoda Şebnem Ferah çıktı. açtım son ses bağıra bağıra söyledim “benim bir sevdiğim var henüz tanışmadığım benim umudum var benim umudum…” paslanmışız boğazım ağrıyor ve kafamın içinde hala Şebo ile bağırıyoruz “sen hiç hiç oldun mu”

Bugün konuştuğumuz konu hakkında 2,5-3 sene önceki mesajlaşmamıza baktık arkadaşla. Unutmuşum gitmiş ama kurduğum cümlelerdeki fikrim, sorgulamam, durduğum yer aynı. Hem hatırlamıyor olmama hem istikrarıma şaşırdım.

Her Ramazan dünya devam edenlerin yanına yeniden bir “savaş” bir “katliam” bir “saldırı” ekliyor. Bu kadar büyük kaoslar sürerken Müslüman olarak sinir zıplatan günlük durumlara tepki vermemekte, sakin kalmakta zorlanıyor olmamız gerçekten çok absürd bir durum!

I am a blueberry pie, and I would like to suggest that someone notice my presence, since I am not able to turn into an apple pie. instagram.com/reel/DUCadCZky…

-gelesene ayva yiyeceğiz -biriniz başımı ovsanız -şimdi ayva yiyeceğiz Kalktı gitti Zaten ayvada lezzetsizdi, yenmedi -gel ovayım şimdi -istemiyorum -ben ovmak istiyorum -istemiyorum Asık surat, yüze bakmadan kısa cevaplar haricinde iletişimsizlik = *ayva küslüğü* NBC’ye rakip!