Bıraktığında kaybetmezsin — gerçekten senin olan seni bulur.

Kendi içimizde o kadar da özel değiliz.

Hayatta bazen birine rastlarsın ve onu ruhunun yarısı sanırsın. Sözleri büyüler, davranışları zarif görünür, sana kendini değerli hissettirir. “Bu kadar denk gelmek tesadüf olamaz,” dersin, “evren tanıştırdı bizi.” Kalbin inanır, aklın susturulur. Oysa bazı insanlar ilk başta bir

Artık kendini güvende hissetmek için dış koşullara değil, kendi merkezine güven.

Zamanın boşa geçtiğini mi düşünüyorsun? Senin zamanın yeni geldi

“içini ezen” ağırlık da çoğu zaman doğum sancısı gibidir. Çünkü yeni bir sen — daha farkında, daha sade, daha gerçek bir sen — oluşmaya başlıyordur.

Yani hiçbir şey boşa gitmedi. Sadece artık eskisi gibi “görmüyorsun” ve bu, büyük bir sıçrama öncesi bulanıklık.

“Kaybolmuş hissetmek” çoğu insanın korktuğu ama aslında ruhsal dönüşümün başlangıcı olan bir süreçtir.

Ama ölüm burada son değil, bir dönüşümdür.

Şu an hissettiğin o boşluk — kaybolmuşluk, anlamsızlık, hatta iç sıkıntısı — aslında bir eski benliğin ölümü.

boşa yaşanmamış bir hayat...

Şifa, kendi değerini başkalarının tepkisine bağlamayı bırakmakla gelir.

Sen yoluna devam edebilirsin ama her şeyi yanında götüremezsin.

Bazen sıradan gördüğün şeyler seni üst seviyelere taşıyabilir.

Neden bazı insanlar diğerlerinden daha başarılı ?

Sizin bugünkü hayatınız, şu ana kadar yaptığınız seçimlerin, aldığınız kararların ve eylemlerinizin bütünün bir sonucu.

Rızkım geniştir, her an artar ve bereketle akar. Yolum açıktır, önüme çıkan her kapı hayrıma hizmet eder. Emeklerim karşılıksız kalmaz, doğru zamanda doğru sonucu doğurur. Hayat beni destekler; ihtiyaç duyduğum her şey bana kolaylıkla ulaşır.

İçim rahattır, kaderim benim lehime çalışır. Aldığım her nefes bolluk, huzur ve güvenle doludur. Hak ettiğim iyilikler bana zahmetsizce gelir.

Kontrolü bıraktığın yerde kader akmaya başlar.