ต่อจากนี้ ขอเพียงเชื่อมั่นในอนาคตอย่างที่เคยเป็น แลนำพาประชาชนสู่ความเจริญดังหวัง หากเป็นท่านแล้ว จะต้องทำได้แน่ เช่นนั้นแล้ว..หม่อมฉันจึงเต็มใจจะรับใช้พระองค์ แม้นจักอยู่ใต้ปรโลก หรือท่ามกลางพายุโหมกระหน่ำ องค์ราชันย์แห่งเรา หม่อมฉันเชื่อในตัวพระองค์นะคะ ‍ ‍ ‍‍ ‍ ‍ ‍ ‍‍ ​​𝑮𝑰𝑳𝑮𝑨𝑴𝑬𝑺𝑯

"ดูเหมือนว่าหม่อมฉัน ต้องอบบัตเตอร์เค้กแทนคำขอบคุณทุกท่านที่เหนื่อยยากเสียแล้ว" ซิดูรีกล่าวพร้อมกับยิ้ม

"ฝ่าบาททรงตื่นจากบรรทมแล้วหรือเพคะ" 😯

"แล้วเงินเดือนของหม่อมฉั---"

"เซอแวนท์ แลนเซอร์ เอนคิดู ออกมาตามเสียงเรียกของเธอแล้ว อย่างไรก็ใช้งานได้อิสระได้เลยนะ มาสเตอร์"

"ท่าน...เอนคิดูหรือคะ" ดวงหน้าหญิงสาวเผยรอยยิ้มออกมา "ยินดีต้อนรับค่ะ!"

"อาหารมื้อนี้จะทรงเสวยอะไรเป็นพิเศษไหมเพคะ ฝ่าบาท" ‍ ‍ ‍‍ ‍ ‍ ‍ ‍‍ ​​𝑮𝑰𝑳𝑮𝑨𝑴𝑬𝑺𝑯

ภาพเบื้องหน้าพร่ามัว ดวงเนตรแห่งก้อนดินผู้เป็นอาวุธสะท้อนภาพมิตรรักในช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต ชีวิตที่เป็นดั่งปาฏิหาริย์มากเสียเกินกว่าดินโคลนจักซาบซึ้งได้เพียงพอ เพราะโรคร้ายอันเป็นคำสาปนาบหัตถ์อันเย็นเยือกมาปิดดวงตาทั้งสองข้างให้หลับไหล +

"กวางตุ้ง......" "Bok Choy" "แต่ว่า..."

"คุณโรมัน... ถึงจะไมใช่หน้ามัน แต่ที่นี่มีBok Choyหรือไม่คะ" 『ドクター・ロマン』

"กวางตุ้งมาแล้วค่ะฝ่าบาท" หอบแฮ่ก ว่ายน้ำไปถึงย่านเกษตรกรรม ‍ ‍ ‍‍ ‍ ‍ ‍ ‍‍ ​​𝑮𝑰𝑳𝑮𝑨𝑴𝑬𝑺𝑯

"ฝ่าบาทเพคะ!!!!!!" 😱💦😱💦😱💦😱💦

"ฝ่าบาทไปยลยมโลกเพราะกวางตุ้งเสียแล้ว มิมีสิ่งใดน่าเศร้าไปกว่านี้อีก" ซับน้ำตา

"ฝ่าบาททรงกลับจากปรโลกแล้วหรือเพคะ" ปาดน้ำตา ปลาบปลื้มใจนัก

"...."

"ฝ่าบาท... แล้วงานหลวงล่ะคะ" .....

"หวังว่าเด็กๆจะสนุกกับการตามหาไข่อีสเตอร์ที่ฝ่าบาทเป็นผู้ทำเองกับมือนะคะ"

" !!!!!!!!!!!!!!!!!!! " นึกภาพฝ่าบาทนั่งเพ้นท์ไข่ที่ละใบแล้วไหล่สั่น

"ฝ่าบาททรงเมตตานักที่จะมอบวีรชนแกร่งกล้าแก่ผู้คน อีกทั้งยังเมตตาให้ท่านเอนคิดูหยิบยื่นความช่วยเหลือได้ทุกเมื่ออีก" ปริ่ม