چقدر این روزهایم شبیه این جمله میگذره لحظه‌هایم کنار هم هستند و در عین حال گسسته از هم.

به درک اگه هیچی سرجاش نیست مامان خونست...

اینکه نمیدونی کی آخرین باره خیلی بده.

هر هفته میگم این هفته تموم بشه یکم کارا سبک‌تر میشه و چندیت ماهه که هفته بعدی همیشه سنگین‌تر میشه

من سرو ندیده‌ام عباپوش... من ماه ندیده‌ام مُعَمَّم.... #آرامش_امت

تهران چطور گذشت: gps قطع، لوکیشن‌های اسنپ و تپسی کار نمیکردن، گم شدم، جلسه‌م دیر شد، تمرکز ذهنی‌م رفت و جلسه‌م خراب شد، عصبی و کلافه شدم، برگشتم وسط راه اتوبوس خراب شد گرمه خیلی زیاد سردرد همراه با حجم زیادی عصبانیت.

خدا ما رو هم تو جمع خوبانت بپذیر، ما عاصی هستیم ولی یاغی نیستیم. #شهید_عباس_آلویی

خاطره نوشتن و روزمره نوشتن برام سخت‌ترین کار دنیاست‌. آوردن آن حجم از غم و درد روی کاغذ واقعا اذیتم میکنه و حس میکنم نه تنها سبک نمیشم بلکه بدتر از بین میرم. کاش راهی برای رهایی از غم و دلتنگی عزیزان بود.

یک پایان‌نامه خواستم بنویسم شرایط یک طوری شده که فلسفه، جامعه‌شناسی، روانشناسی، الهیات و ادیان در نهایت امروز هم نظریات ارتباطات به کار اضافه شدند. هیچ جوره نمیخواد تموم بشه:)

این روزها خیلی زیاد تحت فشارم و حالم خوب نیست. دیشب داشتم فکر میکردم که دیگه هیچ توانی برای جنگیدن برام باقی نمونده. درست تو همون لحظه‌ها مادرم بهم گفت بهت افتخار میکنم و چه چیزی قشنگتر از این برای اینکه دوباره یادت بیاد باید بلند بشی:)

یکی از بچه‌ها امشب میگفت: اگر نمی‌تونین کسی رو امیدوار یا آروم کنید، می‌تونید ناآروم و ناامید‌ش هم نکنید. واقعا کاش یاد بگیریم اگر کمک‌حال نیستید حداقل نمک رو زخم نباشید.

پرسشگری کاری سخت و طاقت‌فرساست ولی به نظرم یکی از اولین قدم‌ها برای جامعه شناس شدن همین کار پرسشگری است جایی که قدم به قدم با واقعیت جامعه و مردم روبه‌رو میشی.

این روزها کسی که فکر میکردم خیلی بهم نزدیکه و چشم‌هام رو روی تمام رفتارهاش بستم و سعی کردم زخم‌هایی که بهم زده رو فراموش کنم داره کاری میکنه که از خوب بودن خودم متنفر بشم. شاید نباید می‌بخشیدم. استادم درست میگفت کاری نکن که لطفت، وظیفه‌ت تلقی بشه.

بچه که بودم دلم می‌خواست اونقدر قوی بشم که بتونم از ادم‌های مهم زندگی‌م محافظت کنم و نگذارم اذیت بشن ولی نشدم انگار جبر زندگی از من خیلی قوی‌تر است اونقدر که به چشم می‌بینم درد کشیدنش رو و از درون میسوزم و هیچ کاری ازم برنمیاد

"روزها با بی‌میلی داره میره....".

واقعا چطوری هم سر کار می‌روید هم تکالیف دانشگاه انجام می‌دهید و هم تفریحات خودتون رو دارید؟ پس چرا من نمیتونم😭😭😭

خود متن رو خواندن بسیار بیشتر از آنچه انتظار میره طول می‌کشه. دو سال و نیم طول کشید تراکتاتوس رو تا آخر بخونیم. بعد از ۹ ماه تازه مقاله دوم شفا تمام شد. متافیزیک ارسطو دو ساله که ادامه داره. نمونه‌های دیگه هم دارم. هموار کردن زحمت متن به خود تربیت خوده. مثل وزنه زدن در باشگاه

عشق تنها میان دو «برابر» معنا پیدا می‌کند؛ دو نفر که قدرت رفتن دارند، اما ماندن را انتخاب می‌کنند. رابطه‌ای که بقای آن به «ناتوانی قانونی» زن گره خورده باشد، نامش زندگی مشترک نیست؛ حبسِ محترمانه است. کسی که از برابری حقوقی می‌ترسد، به دنبال همسفر نیست؛ به دنبال گروگان است.

وقتی از فرصت اصلاح استفاده نکنی کم‌کم به جایی می‌رسی که دیگر تو انتخابگر نیستی بلکه این زمان و ضرورت‌هاست که انتخابت میکنه و تو تنها مجبور به انجام دادنی‌.