دلم نیومد شما اینو نبینید خوشگل ترین چیزی که این چند وقت دیدم ✨

تنهایی من مثل تنهایی رستم است، بعد از کشتن سهراب.

زندگیمون شده خنده‌هایِ مصنوعی، لابه‌لایِ دردایِ واقعی...

اونجا که فریدون مشیری میگه: در خموشی‌های من فریادهاست آنکه دریابد چه می‌گویم کجاست

از من نپرس درونگرایی یا برونگرا، منو کنار دوست صمیمیم ببین که ویران گرام.

ای کاش بعضی آدمارو یه کم زودتر ملاقات میکردیم، بعضیارو یکم دیرتر و بعضیا رو اصلاً.

بزرگسالی این شکلیه که به همه باید نشون بدی، همه چی خوبه ولی فقط خودت میدونی هیچی خوب نیست.

دارم رفته رفته تبدیل به آدمی می‌شوم که به فکر کردن فکر می‌کند. حالا فکر کردن برای من عادت شده. هدف شده. همه‌اش دلم می‌خواهد بنشینم و فکر کنم. مهم نیست که دست‌هام به چه کاری مشغولند. سمفونی مردگان / عباس معروفی

رشد یعنی پذیرفتن پایان بعضی آدم‌ها، عادت‌ها و رویاها.

خیلی خوشگله

یلدا تون مبارک باشه دوستان

تنهایی را خوب میشناسم سالهاست سیگارم را روشن می‌کند

خدایا بهت برنخوره ولی احساس میکنم نیستی اصلا .

امشب حس روبرتو باجو رو دارم 🙂

منم بازی؟

این شوخی نامردان است، که امید می دهند و سپس باز پس می‌گیرند. و بر نومیدشدگان از ته دل می‌خندند. #بهرام_بیضایی

اسمت تو تاریخ نوشته میشه داداش.

آقای هیچکس؛ پس چرا این یه روز خوب نمیاد؟

قبل از اینکه اینترنت ها قطع بشه خواستم بگم مراقب خودتون خیلی باشین. یه روز خوب میاد

هیچ محتوای جز وطن مهم نیست.