ตอนเด็กๆ ไปงานหนังสือเพราะเรื่องลดราคาจริงๆ ส่วนพอโตมาไปเพราะบรรยากาศทำให้ความรู้สึกแบบตอนเด็กกลับมา ปีละสองครั้ง ㅠ ㅂ ㅠ

แต่พูดจริงๆวัยรุ่นไทยไม่มี personality เลย ต่อให้ไม่มีเรื่องระบบนิเวศก็ตาม เสื้อผ้าใส่เหมือนกัน แต่งหน้าแบบเดียวกัน ถ่ายรูปที่เดียวกัน ท่าเหมือนกัน ทำผมแบบเดียวกัน ทุกอย่างเหมือนออกมาจากโรงงานผลิต จะซื้อของยังต้องถามอินฟลูว่าใช้อะไรเพราะจะซื้อตาม

บางวันก้ปลงมาก ๆ บางวันก้ยึดติดมาก ๆ บางวันก้เหมือนเข้าใจทุกอย่าง บางวันก้เหมือนไม่เข้าใจอะไรเลย

งานหนังสือช่วยเยียวยาจิตใจในวันที่รู้สึกชีวิตมืดแปดด้านมากอ่ะ แค่ได้เห็นการรวมตัวของคนรักการอ่าน ได้เห็นนิยายปกสวย ๆ เรื่องย่อน่าสนใจ เห็นป้ายหนังสือลดราคา เห็นคนต่อคิวรอขอลายเซ็นนักเขียนไทยก็รู้สึก fulfilled แล้ว

สูงเท่าเสา หน้าสด สีผิวดิบๆ ㅠㅠ

อยากให้คนสูบบุหรี่ทุกคนบนโลกใส่หมวกแบบนักบินอวกาศที่มันครอบแล้วก็ไม่มีช่องให้อะไรเล็ดลอดออกมาแล้วก็สูบให้นิโคตินมันอยู่ในนั้นคนเดียวแล้วก็ตายไปคนเดียวซะ

antonholic มันเกินควบคุมแล้วว่ะ กิน นอน เรียน ดื่มกับแอนตัน jetski ของจริง

กุอยากด่าคนไปวันๆมาก เปนคนดีมักไม่ค่อยได้อะไรอยู่แล้ว

⠀ ⠀ ⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⡀⠀⠀⠀⣿⡀⠀⠀⢀⡀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀⠀⠀⡷⢤⠀⡚⠉⠆⣤⣜⣬⢑⣰⡠⠁⠓⡀⣠⣾ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀⠀⠀⡎⠁⠸⣀⠀⠸⢙⣿⢫⡿⡝⠃⠀⢀⡆⠀⢁ ⠀ ⠀ ⠀ ⣤⠤⡄⢌⢄⠀⢻⣦⢐⠘⡖⠁⠻⢇⣆⡼⣟⠀⢠⠡⠤⡤⣄⠄ ⠀ ⠀ ⠀ ⠈⠛⠄⠀⠙⠗⣔⡀⢨⠑⣻⣀⡞⢙⠄⢀⡃⠴⠁⢀⠀⠺⠁

#.แล้วคนไทยเป็นอะไรกับคนเก่า

ชีเป็นต้นตำหรับให้เกย์สาว ด้านกลับไปหาคนเก่ารอบที่ n

😩

mai ow leaw

เกลียดการแต่งหน้าแต่งตัวสวยๆแต่ต้องไปเดินฝ่าแดด อากาศร้อนตายโหง ยม อ่อม จักแร้เปียก ที่สุดของความหงุดหงิด

ชอบแบบ bad bad หรือว่าแบบ trap trap

เดินเฟียสขึ้นรถไฟฟ้า ootdซาวาโกะ เพลงที่กุฟัง:

ไม่คิดว่าวันนึงจะเกิดกับตัวเอง 555555555555555555555555555555555544555556

กุชอบคนทักซ้ำมาก ชอบแอ้บไม่ตอบ แล้วเพื่อนกุก็ด่าว่าทำทำเชี่ยไร เอ้า ก็มันดูสำคัญอะ ชอบคนง้อ ชอบคนตื้อ มันแปลว่าเขาเห็นเราสำคัญจริง ๆ งะ

อีกสิ่งนึงที่ชอบวันนี้คือบูธที่จัดแนวนี้ เหมือนหลุดเข้าไปในร้านหนังสือ ㅠㅠ