“ วาจาเป็นเลิศ — ใช้กล่าวเกี้ยวผู้ใดมาบ้างแล้ว? ”

เอื้อมหัตถา บีบแก้มขุนนางตระกูลฟานแคน “ อย่าได้ทำลายความไว้เนื้อเชื่อใจข้าเทียว ”

พิจารณารูปลักษณ์ชั่วครู่แล้วจึงหยิบของหวานนั้นจรดริมฝีปาก กัดคุกกี้ทั้งแยมกุหลาบ เคี้ยวเคล้ารสชาติหวานกำลังดีแล้วกลืนลงท้องไป “ วิสุทธิชนขอขอบน้ำใจ ” รับถุงคุกกี้ไว้ ถอยหลังก้าวหนึ่งแล้วจึงโน้มศีรษะลงกล่าวอำลา

หัตถาเปิดตลับพิศดูสีสัน — พลันหัวคิ้วเริ่มขมวดมุ่น “ ข้าผัดหน้ามิเป็น ”

วิสุทธิชนยืนนิ่งมิไหวติง ให้จุมพิตนั้นตราตรึงข้างแก้มปราง แล้วสิ้นจึงมอบตลับประทินโฉมให้ขุนนางเป็นผู้จัดการ

G.morning with new year. 🎉

G.morning

โอ๊ะ—? ทำไมถึงได้ตัวพองแบบนี้ล่ะ ฮะๆ

Fact สำหรับคนโสด : วันนี้เป็นวันฉลองความตายของนักบุญวาเลนไทน์ที่ถูกทรมานด้วยการโบยตีด้วยไม้พลองอย่างหนักก่อนถูกนำตัวไปตัดศีรษะที่นอกประตูฟลามิเนียนในกรุงโรม

พินิจกุหลาบสวยโสภาอย่างถี่ถ้วน ปลายหัตถาไล้วนรอบกลีบสลับซับซ้อน น้อมนาสิกรับกลิ่นรัญจวนให้ควรค่าที่ขุนนางเลือกสรรมาให้ “ ข้านึกชื่นชมความเอาใจใส่ของท่านมิรู้คลาย — ลางทีข้ายังต้องเรียนรู้จากท่านอีกมาก ” วิสุทธิชนพิศยังบุปผาขาวพิศุทธิ์ ช่างธรรมดา มิได้มีความพิเศษอันใด

“ เดียดฉันท์ — แม้นเพียงพักตร์ก็มิอยากแล ”

“ ให้ท่านนั่นแล ” “ บุหงานี้ ข้าวาดกระทั่งจำรายละเอียดใส่ใจดีแล้ว มิจำเป็นต้องใช้ต้นแบบ ” วิสุทธิชนมอบดอกไม้พร้อมแจกัน ให้ขุนนางสูงศักดิ์ผู้เป็นที่รัก “ ส่วนกุหลาบของท่าน ข้าจักวาดภาพแลมอบให้ท่านในภายหลัง — ดีหรือไม่? ” “ หรือเรือนท่านมิมีพื้นที่ไว้วางภาพแล้ว ”

“ บุรุษแห่งแสงน่ะหรือ? ”