بنظرم اینستاگرام سمّی ترین برنامه‌ی سوشال مدیاست؛ کثافت خالصه، شما کافیه میزان استفاده‌ ازش رو محدود کنید اون وقت متوجه میشید این برنامه چه آسیبی بهتون زده؛ بیشترین آسیبش هم هدر دادن زمان ارزشمندت هست.

بغض ۴۰۱ هی می‌ترکه، ولی باز هست.

انگار یه جرقه لازم بود تا یادمون بیاد ۴۰۱ چی کشیدیم.

آدم شرمنده رویاهاش میشه.

دقیقا اون تایمیه که میتونی سطح دغدغه اطرافیانت رو ببینی و الک کنی؛ بی‌نظیر.

ولی یه جایی وجدانت میره یقه بی‌تفاوتی و بی‌وجودی امروزتو میگیره.

یه گل به گل‌های ملی علی‌آقا دایی اضافه شد.

هیچکی اون کیسه برنج‌ها رو برنداشت برای خودش ببره همه پاره کردن ریختن وسط خیابون. ما چقدر مردمان شریفی بودیم و چقدر لایق اینطور زندگی کردن نبودیم. حیف شدیم واقعا.

به یاد ۱۷۶ بی‌گناه پرواز PS752 🤍

ایونتِ پنجشنبه جمعه رو هستید دیگه؟ تم ایونت هم که طبق معمول بتمن‌ کاستومه.

من فقط به فکر کردن به اون روزی که اتفاق افتاده دارم این روزا رو تحمل میکنم.

بهم میگن نرو، نبين، اذیت میشی راستش عمداً نگاه میکنم که اذیت شم، وقتی حالم بد نیست بیشتر عذاب وجدان میگیرم.

ایران که بالاخره یه روزی آزاد میشه، ولی خیلی درد داره که اون روز جای این همه آدم خالیه.

پس اونی که تو خیابون بچه‌های ما رو میکشت واقعا تروریست ها بودند.

دختر سیزده چهارده ساله دست مامانشو گرفت کشید که شیرینی نذری رو نخوره! نسل جدید داره نسل قدیم رو هم تربیت می‌کنه

یه بخش بزرگی از روز هست که میبینم خیره شدم به یه نقطه؛ نه قیمتا رو چک میکنم نه اخبار میخونم فقط منتظرم.

در مورد نوروساینسِ سوگ می‌خوندم که رسیدم به این جمله: "سوگ شخصی معمولا با گذر زمان کم‌رنگ می‌شود، اما سوگ جمعیِ ناشی از ظلم، شدت می‌یابد."

ببین دیگه نمیشه این حرومزاده‌ها و حامی‌های حروم‌لقمه‌شونو تحمل کرد.