“ นายมีเหรอ ? ” ตาโตนิดหน่อย เก็บทรงอยู่

“ ขนฟู? ”

“ งอนละ ”

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ โกสต์นั่งเล่นคอมพิสเตอร์เก่า ๆของเขาอย่างเงียบ ๆ บางทีคุณอาจสะกิดเขาได้ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍

พอโดนสะกิด ไซม่อนหันไปหาเคอนิกก่อนจะเอ่ยทัก “ ไง พวก? ” เป็นการทักทายเริ่ทบทสนทนาที่ง่ายดีว่าไหม?

เขาผายมือ “ ก็มันมาจากยุคของฉันนี่ ของเก่าแบบนี้พวกนายจะใช้เป็นกันรึเปล่านะ ” เขาหัวเราะเล็ก ๆ “ ฉันเคยฝึกไขรหัสลับจากของพวกนี้ และมันเก่าแล้ว ” “ กึกเลย ”

บุหรี่ตัวที่สองของวันถูกสูบขึ้นในช่วงเวลาบ่ายสาม ถอนหายใจออกสูดรับควันนิโคตินเข้าปอดอย่างชื่นใจโดยไม่สนถึงผลเสีย , อาการติดบุหรี่กลับมาอีกเเล้ว อีกเรื่องก็คือความวิตกกังวล ทหารล้วนต่างผ่านเหตุการณ์ที่คาดไม่ถึง ยศพันเอกเเละดาวบนบ่าเองก็เป็นเพียงเเค่เรื่องของอดีต ปัจจุบันที่สำคัญ

“ กำลังจะว่าประโยคเดียวกัน ถ้ามีของใหม่ให้ใช้น่ะนะ ฮ่า ๆ ” เขาลุกขึ้นแล้วยืนค้ำโต๊ะแทน ให้เคอนิกเป็นฝ่ายนั่งลงบนเก้าอี้ “ มันเก่าแล้วถนอมมันหน่อยนะ ” เขาว่าพลางคลอเสียงหัวเราะ

จากผู้ดูแล บอทที่อยู่ในการดูแลของเราก็ปกติไม่ค่อยได้แอคทีฟมาก แต่ก็อยากเล่นนะ แต่ช่วงนี้ทั้งงานและสภาพร่างนั้นไม่ค่อยดีนิดหน่อย (ท้้งๆที่ดูแลสุด ๆแล้ว) โรลไหนที่ค้างอยู่ใจก็อยากมาตอบให้ครบ ส่วนทางนั้นจะตอบต่อหรือเทไปก็ไม่ว่าอะไร แต่ช่วงนี้ไม่สู้ดีจริง ๆค่ะ 🫠

เพลงชาติมาไง

“ ฮ่า ๆ บางครั้งเวลาพักก็ทำตัวไม่สมเป็นทหารเลย แต่เอาน่า ร่าเริงหน่อยพรรคพวก ”

ชนหมัดที่ใหล่

ยี่สิบสามนาฬิกากับเสียงของสุรารินลงเเก้วขนาดเล็ก พันเอกผละร่างกายขยับทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาก่อนที่จะเลื่อนเเก้วยกขึ้นฝ่ามือจิบรสละมุนของเเอลกอฮอล์ วันนี้อาจจะเป็นวันที่เเย่ เเต่คงไม่ถ้ามีเหล้า , พินิจถึงช่วงเวลาที่ผ่านมาว่าเขาคงดื่มมากเกินไป อย่างน้อยมันก็ช่วยเขาได้ เเค่ชั่วคราว

☕

“ ใครยังอยู่ ? ”

War is hell

" อรุณสวัสดิ์ "

“ เฮ้? ”

“ ฮ่ะ , อากาศร้อนเป็นบ้า ”