تنها دستاورد جنگ اعصاب و روان من و شماها بود که با موفقیت با خاک یکسان شد و ما موندیم با متوهمای همیشه پیروز...

از سانتیمانتال بازیاتون خسته‌ام. ایران آزاد نیست، ما همه اسیریم. شاد هم نیست، تک تک افراد افسرده‌ان. بخش زیادی از مردم نون شب هم ندارن بخورن و فقط کساییکه در سال اخیر ایران بود عمق فقر حال حاضر رو درک میکنن.

حالم خیلی بده، شغلی که سالها براش زحمت کشیدمو به خاطر قطع اینترنت از دست دادم، گذشته و حالمونو که ریدن توش الانم با این وضعیت دیگه اینده ای ندارم! حس خفگی و مرگ دارم... #DigitalBlackOutIran‌

می‌گفت صبور باش که زمستان می‌گذرد. من با این ریشه‌های سرمازده، بهار را چه می‌خواهم؟

امروز با دوستم که حرف میزدم به این نتیجه رسیدیم که حتی دلمون واسه استراوا و آنالیز تمرینات دوییدنمون هم تنگ شده...چیزی که هیچوقت فک نمیکردم بابتش غصه بخورم. وصل کنید این اینترنت کوفتی رو گاییدید مارو با این زندگی نکبتی

شما نمیتونی همه آب یک شهر رو به بهانه غیر بهداشتی بودن قطع کنی، بعد فقط برای آدمهای خودت آب بسته بندی شده بفرستی، به بقیه هم بگی برید به درک. این دقیقا مشابه کاری هست که با #اینترنت کردید.. فقط مستحضر باشید که در دنیا به این کار میگن #آپارتاید.

من که نفهمیدم چیشده ولی کانفیگ رایگانا از صبح وصل شده اونم با یه سرعت عالی...امیدوارم حداقل پایدار بمونه!

۴۵ روز است که اینترنت را به دلیل «به خطر انداختن امنیت ملی» قطع کرده‌اند. با «دشمن» آتش‌بس کردند و شام خوردند، تمام مقامات اینترنت دارند و به جیره‌خورانشان هم اینترنت آزاد داده‌اند. ظاهرا تنها خطر موجود «مردم عادی‌اند» #DigitalBlackOutİran

این مرحله پذیرش رنج چقد طول میکشه عادی شه؟ من دارم پودر میشم از این حجم غم...دیگه حتی حال و حوصله صحبت کردن ازش رو هم ندارم.

روان انسان می‌تونه رنج‌های عظیمی رو تحمل‌کنه،اما چیزی که اون رو از پا در میاره، چرخه‌ی تکرار‌شونده‌ی « امیدهای واهی و ناامیدی‌های پی در پی» هست.

حالی که تو جنگ زیر بمبارون داشتیم بهتر از حال و حوصله ایه که الان تو آتش بس و این مذاکرات مسخره داریم، من همش حس پوچی و تباهی دارم واقعا درک نمیکنم اینهمه رنج اینهمه عذاب تهش این؟

هربار میرم میدوام غصه رانینگای جدیدمو میخورم که چار پنج ماهه گیر کرده آلمان و کسی نیس برام بیاره! ایرانی بدبختو چه به خرید آنلاین عاخه

همونایی که سال ۵۷ برای ایجاد جامعه‌ی بی‌طبقه انقلاب کردن، الان اینترنت طبقاتی ارائه میدن!

جدی خسته شدم از این اینترنت گدایی. ویدئو نبینم حجمم تموم نشه... عکس نبینم... یوتیوب نرم... اینستا نرم... همه جا دیتا سیور رو روشن کنم... واقعا پست و بیشرفید.

دلم آفتاب و ساحل و مرگ و اینجور چیزا می‌خواد.

من همیشه آدم سحرخیزی بودم حتی زمانی که مدرسه میرفتم ۶ پامیشدم بدون هیچ الارم و اذیتی، الان بدون هیچ عذاب وجدانی تا ۹ میخوابم نیم ساعت طول میکشه از تخت بیام بیرون بعضا یه ساعت! تمرینای دو رو دیر میرم و حتی بعضا میس میکنم. با تموم وجودم نا امید و خسته‌م...

اینترنت طبقاتی و این خبرای وصل نشدنش یه جوری روان منو بهم میریزه که بعضا حس میکنم از شدت فشار عصبی دارم سکته میکنم. زندگی یه ملت رو نابود کردین بی شرفا وصل کنید تا بیشتر از این مردم بدبخت نشدن.

اینترنت حق منه و حق خانواده‌م و حق اونی که کارآفرینه و حق اونی که کارمنده و حق اونی که از روستا سبد حصیری می‌فروشه و حق اونی که بیکاره. اینترنت حقمونه. «حق همه‌مون». چطور می‌شه این‌طور ما رو از حقمون محروم کنن و «پرو» بفروشن و کک‌شون هم نگزه و از دست هیچکس هم کاری بر نیاد؟

احساس حقارت و عقب موندگی و بدبختی و نا امیدی میکنم با قطعی اینترنت، احتمالا همون چیزایی که دقیقا ج ا میخواد.