Paragrafın daha yarısında bu yolda dönenler oldu mum gibi sönenler oldu yar göğsüne baş koymadan vurulup düşenler oldu diyip ders çalışma etkinliğimi sonlandırıyorum arkadaşlar

dikenleri öpeceğiz güller de şaşıracak

koskoca kainatta yerim yurdum yokmuş gibi hissetmekten çok yoruldum

gülü kurutup,çalıyı sulamak reva mıdır?

gidenlerin ardından soluksuz bir sabah

Hayatım köyden indim şehire filmindeki altınları sayma sahnesi gibi. Bi şeyleri toparlıyorum toparlıyorum sonra biri sanki himmet ağbeeyy diyo ve hoop başa dön

perdeler çekilir herkes içine döner her şey durulur benim aklımda hep yüzünü sevmek kalır

sızlamasın benden yana, gözlerinin kar beyazı youtu.be/_hMtlMTLHYI

akdeniz gibi büyürdü fevkalade gözleri

'kalbime kurup yıktığın duvarların enkazını taşıyorum şimdi umarım mutlusundur

ulan Fener artık gülmeyi unutan yaşlı gözlere mutluluktan haber ver.

''baban aslında aile kurmaya uygun bir adam değildi,'' diyordu. ''insan bunu gençken anlamıyor, anlasa da önemsemiyor.''

bugün dünyanın en iyi kavuşma sahnesinde başroldüüm 🥳

gecenin bi vakti sahile çıkıp o suyun sesiyle kafa dinlemek vardı ama yaşadığım yerde ne sahil ne de su sesi mümkün işte bu üzüyor

Sadece ikimizin uyandığı saatlerde duruyor zaman🫀

•depremsiz başıma yıkıldı evim

kendimi bir sürgün, dünyadan geçen bir yolcu gibi görüyorum

sandım ki göğsüm yerinden çıkacak bu dünya hengamesinde. ben İbrahim değilim, bu ateş beni yakar. ben Nuh değilim, bu tufan beni yutar. ben Yunus değilim, bu deniz beni boğar.

nasıl savaşıyor kalbim ile aklım

çare, aynadaki senden başkası değil. anla artık