کاش آسمون سبز بود

اونجا که دلتون برای خودتون میسوزه و به چیزایی که بقیه خیلی راحت دارند ولی برای شما افسوسه نگاه میکنید واقعا درده.

چطوری میشه که هم از لاس بی مورد و حرفای تو خالی بعضیا گله گی میکنن هم بدون لاس بی مورد و حرفای توخالی نمیشه باهاشون ارتباط گرفت؛؟

متوجه خودم نمی‌شم، گاهی اوقات احساس میکنم با خودم غریبه ترینم، جور دیگه ای فکر میکنم، جور دیگه ای عمل میکنم، با واقعیت نا آشنا ترینم، حس میکنم بیش از اندازه تو توهمات خودم سیر میکنم، منی که متوهم بودن رو از دیگران ایراد میگرفتم.