دقیق همین روز و روزگار من!

تیغِ تابان بر گلوی روز…

همه جا صحبت از آنها بود اما آنها آنجا نبودند…#IranMassacre

شما بی نظیرید. چقدر من شیر و خورشید پسندم؛)

«…گفت اوپانیشادها را خوانده‌ای؟ گفتم آری. گفت دیگر چی؟ گفتم چشم‌های‌‌ زنی را خوانده‌ام که جسد پسرش را در سپیده‌دم تحویل می‌گرفت…»

عمو که خودکشی کرد مامان بزرگم سر خاکش جیغ میزد که یعنی روی خاک بهتر از اون زیر نبود؟ نه مامانجون،نه مو سفید قشنگ من نبود…

«…برای کشف مجدد اعماقِ تو، در هر وجبِ خاکت یک جوان می‌کاریم حالا تو زمین ما هستی حالا تو گور ما هستی حالا تو مرگ ما هستی و جنگ ادامه دارد حالا تو جوان ما هستی…» چهل شبانه روز از قتلِ عام ما به دست جمهوری اسلامی گذشت! #IranMassacre

نوشته: جاویدنام، مادر یک نوزاد ۵ ماهه بود. با همه‌ی کلمه‌های این جمله، می‌شه تا جهان هست، گریست. بعد یادت میاد که تعداد افرادی با شرایط مشابه خیلی زیاد بوده. و بعد از نو با این واقعیت روبرو می‌شی: که ۴۰ روز قبل، بزرگ‌ترين جنایت علیه بشریت در دوران معاصر، در ایران اتفاق داد.

خواهش می کنم این وویس رو پخش کنید😔😢 #IranMassacre #SOSforIran

روزی نیست که به خودکشی فکر نکنم. اما برای اون جمله‌ی آخر این توییت هر روز رو پشت سر می‌ذارم. می‌خوام‌ با چشم‌هام ببینم که: «حتی توی یک روستای دور افتاده یک پایگاه بسیج نیز هدف قرار خواهد گرفت».

پایان بهمنِ صفر چار‌

ماه نکبت اسلام خواب چراغو‌ روشن نکن…

کم آوردم.

کاش می‌شد بقیه ی عمرمو بدم به کسی که واقعا می‌خواد زندگی کنه

ای تاریخ هرزه تن رنجور ایران به دوش سیاوشان است. هزاره پشت هزاره بطن حادثه‌هایت امان نمی‌دهد ای تاریخ هرزه

هر مراسم چهلمی دیدم سوگواری نبوده، اعلام جنگ بوده، اعلام جنگ با دست خالی در برابر سفاک‌ترین رژیم موجود روی کره‌ی زمین!

بزن. تمومش کن.

«تن‌خسته از تقویم، از شبْ شمردن با مرگِ ساعتها، بی‌وقفه مُردن…»

سوم اسفند

چهارمین روزه که ناخواسته سکوت کردم، میس‌کال‌ها رو می‌بینم و بهشون یه پیام میدم که نگران نشن. جسمی هم مریض شدم انگار. هیجده ساعت می‌خوابم و باز کمه‌. دنیا همین شکلیه‌، ضعیف‌ها حذف میشن و قوی‌ها می‌مونن‌. شاید با باقی مونده جسمم بتونم چندتاشون رو با خودم غرق کنم. منتظرم‌. منتظرم.