“ อืม ๆ ของหวานน่ะดีที่สุดแล้ว ” กิเลนว่าพลางส่ายหางรัว

“ จริงนะ! อย่าลืมล่ะ! ”

“ นี่ท่านเกาว่าข้าว่าเป็นตัวขี้เกียจรึ... ” //ทำหน้าหงอใส่

“ แน่นอนว่าใต้เท้ากิเลนผู้นี้สบายดี! ” เจ้าตัวน้อยบินวนไปมารอบตัวอีกฝ่าย

“ ไม่ๆ ข้าทำเช่นนั้นไม่ได้หรอก ผู้ที่จะทำเช่นนั้นได้คือผู้ที่ถือครองกระจกสามภพต่างหาก หรือก็คือเป็นนายท่านของข้าเอง ”

“ ใช่แล้ว ” กิเลนว่าไปกินไปพลันนึกบางเรื่องขึ้นมาได้ “ จะว่าไปเหตุการณ์ของเจ้าก็คล้ายกับวีรชนคนหนึ่งในวั่งชวนเหมือนกันนะ ”

“ เป็นเฉาจื๋อ(โจสิด)น่ะ ” “ ความทรงจำที่หายไปของเขาเกี่ยวข้องกับเฉาพี(โจผี) เป็นสายใยระหว่างพี่น้องที่ก็หนักหนามิใช่เล่น ”

“ นะ...นี่ท่านเป็นอัลไซเมอร์รึเปล่า?! ”

“ โรคนี้มักจะเกิดขึ้นกับผู้สูงอายุมากกว่าเสียด้วยสิ... ”

“ ใช่ไหมล่าา ใต้เท้ากิเลนทำงานหนักจะตาย ” เจ้าตัวน้อยยืดอกอย่างภูมิใจ “ ว่าแต่ว่าท่านจิงมิอยู่กับท่านรึ? ”

“ นั้นสินะ วีรชนที่เด็กที่สุดก็อายุสองร้อยกว่า ๆ เอง ” “ แต่ข้าว่าเจ้าไปหาหมอก็น่าจะดีกว่านะ ”

กิเลนกรอกตาใส่อีกคนอย่างไม่เกรงใจทว่าไม่ได้พูดออกมา คนเขารู้กันทั่ววั่งชวนแล้วนะท่านเกา... “ เอาล่ะ ๆ ตามใจท่านเลย ”

“ แต่ฝ่าบาทเจ๋อเทียนภพข้าไม่ชอบโบตั๋นนะ ”

“ อะไรเล่า ข้าพูดผิดตรงไหน? ”

“ นายท่านอยู่ที่ตำหนักเถาหยวนน่ะ ”

“ ท่านเทพผู้นี้ไหวหรือไม่? หากเป็นหวัดข้าจะไปเอายาจากจ้าวโอสถมาให้ ”

“ ข้าคือกิเลน เป็นถึงสัตว์เทพบรรพกาลเลยนะ ตอนนี้อาศัยอยู่แดนวั่งชวนกับนายท่าน จมูกข้าแยกแยะได้หรอกน่า ”

“ ไม่แปลกหรอกที่จักไม่คุ้นหน้าข้า เผลอ ๆ พวกเราอาจอยู่คนละพิภพกัน ช่วงนี้เองก็มีคนจากต่างมิติเวลามาเยือนที่ที่ข้าอยู่เพียบเลย ทั้ง ๆ ที่เป็นแดนของผู้วายชนม์แท้ ๆ ” เจ้าตัวอ้วนน้อยบินวนไปมาพลางว่า ก่อนจะเสกของออกมา “ เอ้า ยาจากท่านหมอซุนซือเหมี่ยว เป็นยาดีจากเทพรักษาเลยนะ ”

“ ขอถังหูลู่สองไม้! ”

แลคตาซอย~ poipiku.com/12536977/12406…