सोचेको भन्दै धेरै फरक भयो मेरो र उनको काहानी, माया दुबैको साचो थियो तर न म उनलाई मैले अप्नाउन सक्थे न बिर्सन।।

बैगुनी भन्दिन म उनिलाई धोकामा राखेपनी साचो माया दिइन, छाडेर जादा पनि एउटा भुल्नै न सक्ने गुन लाएर गइन।।

मेरो पनि एउटा आफ्नै कहानी बनेको छ। कयौ रात आफ्नै हात सिरानी बनेको छ। 😓💔

जो मेरो कहिल्यै थिएन, उसैलाइ गुमाएँ पनि के भन्नू

मानिस् हरु बितेको समय खोज्दै हिन्छन।। आफू समय बिताउन खोज्दै छु।।

तिमिलाई भुलाउन दुनियाँले सकेन तर तिमीले दुनियाँ भुलाइदियौ!!

पहिलेको जस्तो छैन म आफुले आफैलाई धेरै पर छोडेर आएको छु।।

अन्त्यमा त्यो मान्छेसँग बोल्न छोडिदिएँ, जसमा मेरो प्राण अडिएको थियो।।

मेरो पनि एउटा मीठो कथा थियो, तर अन्तिममा गएर थाहा पाए कथाको लेखक कोहि अरुनै रहेछन्।।

यदि भाग्यमा लेखीएको रैछ भने फेरि भेटौला अनजानी बाटोमा अजनबि बनेर🙂

समय त सम्झना मै काटौला मायामा मनको दुरि नबढोस।।

धेरै छुटे मनका रहर बाटो बिसाउनेमा, पाइला भन्दा घुम्ती धेरैं मेरो कहानीमा।।

जत्ति नै कोशिस गरौं, हामी कसै न कसैका कथाका खराब पात्र हौं।।

मेरो सफलताको कथाको पहिलो पात्रको रुपमा म तिम्रो नाम लिनेछु।

ल हामी चाहिँ फेस्बुक तिरै लागेम 😂🤣

दुनियाँको लागि एक थियौ होला तिमी ❤🙂 तर मेरो लागि सारा दुनियाँ भइदियौ❤🌏

जहां अनुपस्थितिले कसैलाई प्रभावित गर्दैन भने' त्यहाँ उपस्थितिको अर्थ शून्य हुनेछ!