معاشرت و هم مسیر شدن با آدمای درست و خوب، حتا برای یه مدت کوتاه، به نظرم سعادته‌. من تا اینجا آدم خوش شانس و خوشبختی بودم که بارها و بارها این فرصت رو داشتم.

کاش میدونستم اولین بار کی گفت نظر همه محترمه!🥸

من شاید روزای سیاه رو فراموش کنم اما هیچوقت آدمایی که تو اون روزا من رو دیدن ، پا تو سیاهی گذاشتن که کنارم باشن و دست من رو بگیرن و از سیاهی بیرونم بکشن رو فراموش نمیکنم.

یکی از قشنگ ترین ، ساده ترین و واقعی ترین سوپرایزای زندگیمو تجربه کردم و خیلی احساس خوشبختی میکنم🫠🥹

اینکه همه ی ما، همیشه انتظار و توقعمون از بقیس و هیچوقت هیچ مشکلی از ما نیست هم جالبه!

از تابستون با همه ی وجودم متنفرم ولی بخاطر زردآلو تحملش میکنم.

احساس پرنسس بودنم صد از صده چون گل ست با ناخنم هدیه گرفتم 💅🏻😌🎀

هرچی که دارم بزرگتر میشم، جای من و مامانم تو یه سری چیزا داره عوض میشه! مثلن من صبح بیدارش میکنم و براش صبحانه درست میکنم،براش خوراکی مورد علاقش رو میخرم،براش غذا میپزم، برا مهمونی از من میپرسه چی بپوشه، نگرانیاشو بهم میگه و من میشنومش… و خب تا اینجا این جذاب ترین بخش بزگسالیه.

تنها کاری که در راستای کاهش وزن دارم انجام میدم، اینه که نیم ساعت قبل غذا سالاد میخورم؛که خب اونم برا اینه که سالاد خیلی دوست دارم.🥸

کاش حسرت این جمله که ، (کاش بیشتر خاطره میساختیم) ؛ رو دل هیچکس نمونه.

من واقعن هیچ راهی برای منتقل کردن همه ی عشقم به خواهرزادم پیدا نمیکنم🫠 هرچی بغلش میکنم و میبوسمش بازم کافی نیست😩❤️

خواهرم از این آدماس که حتمن باید ناهاراش غذا برنجی و گوشتی باشه؛ بعد مامانم صبح زنگ زد که من دارم از کوه براتون دو سه مدل غذا میارم ، دیگه ناهار درست نکنین. خواهرمم انگیزه گرفت پاشد، صبحونه نخورده کل خونه رو سابید تا مامان و بابا برسن. مامانم رسید ولی غذا نرسید؛اونجا جا موند🤣

همیشه هم نجات دهنده تو آینه نیست، من امروز کنارم دیدمش و اگه نبود ؛ اونی که تو آینه بود جدی جدی تنهایی نمیتونست.

تیر، گل گلی گذشت☀️🌸❤️

امشب، معاشرت آدمِ نورسته ی عزیز زندگیم رو با نزدیک ترین آدمِ عزیز زندگیم تماشا کردم و قلبم پر از حس خوشی و امنیت شد ✨

کافه (فامیر) تو آمل، بدترین کافه ای بود که تا الان رفتم . غذاش خیلییی معمولی اما قیمتاش زیاد که خب چندان مهم نبود، اونجا که دقیقن وسط غذا خوردن،اومدن بالا سرمون، اونم دوبار به فاصله دو دقیقه که پاشین میز رزرو شده در صورتی که خودشون نشوندنمون رو اون میز ، واقعن بی احترامی محض بود.

تا همین یه کم پیش فکر میکردم مهاجرت انتخابه، یه تصمیمه؛ اما امروز ، زیر دوش انقدر فشار آب کم بود که دستام درد گرفت بس که موهامو شستم و شامپو پاک نشد ،کلافه شدم بس که آب سرد و گرم شد، تهشم برق برای بار دوم رفت و با گریه اومدم بیرون، به این فکر کردم شاید تنها راه نجاته و دردم گرفت.

😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐قارچ شده کیلویی ۳۰۰ تومن!😑😑😑😑😑😑😑😑😑

چند روز پیشا خوب نبودم، پشت تلفن کلی سرش غر زدم، تهشم گفتم حوصله ی حرف زدن ندارم و قطع کنیم؛یکم گذشت، دوباره زنگ زد و گفت: میخوام ساز تمرین کنم، گفتم توام بشنوی. هیچ حرف اصافه ای نزد، فقط ساز زد؛ همون وسطای ساز زدنش به این فکرکردم که اینکه یکی ایجوری من رو بفهمه همیشه آرزوم بوده.

تو تاریکی شب ، جایی که آلودگی نوری و صوتی نیست، هوا نه تنها گرم نیست بلکه واقعن سرده ، از تراس ماه برفراز دماوند رو تماشا میکنم .💆🏻‍♀️