اونی که برا همه پرونده می‌ساخت و خواستار برخورد شدید با هرکس که زاویه داشت باهاش بود سند اطلاعات دادن به افسر موسادش درومده، هرکس رو سوال میپرسه بلاک میکنه و صاف‌صاف داره فعالیت می‌کنه بدون هیچ توضیحی. جالب هم مصونیت قضایی این آدم‌هاست.

بی‌نهایت بغضی‌‌ام از اینکه باید برم و هیچ چاره‌ای هم نیست الان.

بلخره وقت برگشت‌ شد. یکی دو روزی زودتر راه افتادم که کمی شهرهای نزدیک مرز رو ببینم. زیبایی اطراف تبریز و مرند و خوی بهشتی بود این روزا. دشتهای پر لاله، آسمونهای پر ابر شفاف. تمام مدت تو ذهنم میخوندم که رفتم از کوی تو لیکن، عقب سر نگران… پاینده بمونی ایران خانم زیبای عزیزم.

تو فرودگاه یه آقایی برای راهنمایی صف پرسید کجایی هستی؟ گفتم ایران، یهو فارسی پرسید عه ایرانی هستی؟ بعد گفت از ایران داری‌ میای؟ بعد که گفتم آره سفر رفتم و‌ برگشتم برگ‌ریزان و غمگین پرسید خیلی خراب بود اوضاع؟ می‌گفت دارم دق میکنم از شرایط ایران. ورودمو ساخت مردی با نگرانی قشنگش.

انقدر پرتی آدم‌ها از موضوع اذیتم میکنه، این که بعد از مشاهده جنگ هم هنوز نمی‌فهمن پلان بزرگتر مداخله و جنگ چیه و نقش پهلوی چی بوده این وسط ده برابر اذیتم می‌کنه.

اون دو هفته که ایران بودم استرس شروع جنگ برام ناچیز بود. باز برگشتم باز استرس مدام شروع جنگ برگشت بهم.

دیدن این مستند سه قسمتی از اوجب واجبات این‌روزهاست. و با دیدنش میل به فاندامنتالیست شدن تو آدم بالا می‌زنه.

معین نجفی، نئو مبارز سه ساله زیر پوست حمایت از زنان و همراه با تیم اینستاگرامی بوق به سود جنگ و کشتار مردم ایران، پهلوی پرست خجالتی تو که این روزها با چند «چرا» و «اگر» سعی می‌کنی برای فاجعه انسانی میناب و کشته شدن صدها کودک و معلمانشون سناریو بسازی، بد نیست قبل از هر چیز یک بار

اینهمه امید و آرزو و آینده‌ای که پوچ و هوا می‌شه، و یا «ما هم مردمی بودیم…».

یه جوری همه از جنگ عبور کردند که انگار نه انگار جنگی بوده. اگه تموم شده کلن به گوش ما رعایا هم برسونن بد نیست.

«زان که من در دیار غم، گشته‌ام غمگسار غم»

دلم میخواد قبل دیدن فصل سه یوفوریا باز دو فصل قبلی رو ریواچ کنم، منتها سنگینی و دراماهاشو تو این اوضاع نمی‌تانم.

سر جراحی اقتصادی هی همه گفتن وقتش نیست، شد آنچه شد، حالا هی ور برید به اینترنت مردم و فشارشون بدید به انحاء مختلف و به روی خودتون نیارید، باز که ترکید همه‌چی کاسه‌ی چه کنم دست‌تون بگیرید. پند ناگیرترینید در حکومت‌داری.