اگه دوست من هستيد ميتونين خيلى راحت قراراتون رو كنسل كنيد، بدون اينكه دروغ بگید «حال ندارم» براى من توجيه كافى‌ای هست :)

بچه‌ها زندگی خیلی سخته ، من به همتون افتخار می‌کنم که زنده‌اید.

حس بچه ای رو دارم که تمام خمیربازیاشو با هم قاطی کرده و الان یه تاپاله طوسی داره که وسطشم موعه.

بیاین اعتراف کنید شما هم بعضی روزها بی‌دلیل یهو احساس میکنید قلبتون داره مچاله میشه و این زندگی خیلی با چیزی که لازم دارین فاصله داره:)))))

یه‌بار زندگی کردیم، اونم که این‌جوری شد.

به نظرم الان دیگه می‌تونیم قوز کنیم. اشکالی نداره.

آدم شرمنده رویاهاش میشه.

ما حیف بودیم عزیز من تلاشگر بودیم، مسئولیت پذیر بودیم، پای کار بودیم، با اراده بودیم، متعهد بودیم، منضبط بودیم، از خودگذشتگی داشتیم، ولی حیف بودیم واسه این دوره از تاریخ،واسه این نقطه از جغرافیا، حیف بودیم عزیز من.

“همزمان با آرزوی اینکه کاش آخرین شب زندگیت باشه ساعتتو کوک می‌کنی برای فردا صبح.”

«تو لیاقت آدمی رو داری که می‌دونه چقدر سخته که یکی مثل تو رو پیدا کنه.»

بعضی‌ وقت‌ها شاید بزرگ‌ترین دستاورد یک نفر این است که در انتهای روز خودش را نکشته باشد. ~ کنار درخت زیتون

چیه این امید، مرده رو زنده میکنه بیصاحاب.

میخواستم آفتاب زندگی‌ات باشم؛ اما زندگی‌ات شب بود و کهکشانت دور، پس ستاره ای شدم، کم‌نور و بی‌فروغ، پایین خط افق سرزمینت.

من‌ نمیخوام تو محدودیت‌ها ستاره شم، ترجیح میدم تو ناز و نعمت هیچ گهی نشم.

وای چه ساختمون‌ها و کوه‌هایی بوده تو مسیر هر روزه‌مون ما نمی‌دیدیم! تا فیه خالدون تهران داره دیده می‌شه :))

زن ها همیشه میترسن، از اینکه موی کوتاه بهشون نیاد، از اینکه بلند بخندن، از اینکه یه مرد ترکشون کنه زن ها همیشه میترسن اما ترسو نیستن، با تموم این ترس ها آخر داستان: موهاشون رو کوتاه میکنن، بلند بلند میخندن و اتفاقاً مردی که دوستشون نداره رو هم ترک میکنن

خوش به حال اونایی که معمولا قلبشون برنده ی رقابته، تو تمام زندگیم در آخر عقلم برنده شده🦕

من در حال جمع کردن احساساتی که حروم شد :

تقی به توقی میخوره میزنم زیر گریه، توی کافه، وسط خیابون، بغل دوستام، تو مترو، داخل تاکسی، امیدم صفر و دلتنگیم برای چیزایی که شاید از دست برن بیشتر.