جمشید برای همیشه رفت...😢

آذر، پر از جدایی!

اینکه ریجکت میشم ناراحتم نمیکنه دراصل اینکه حتی به مصاحبه اولیه نمیرسمو ریجکت میشم ناراحتم میکنه

بعد آمریکا بیش تر از همه اسپاتیفای ایرانی ها رو نمیخواد

دلم برا جمشیدم تنگ شده:(((

مردم پیام ریسکی به کراششون میفرستن منم پیام ریسکیم درخواست مجدد کمیسیون دانشگاهه از کجا تا کجا زندگیم قهوه ایه.....

«چه‌طور كسی می‌تواند ناگهان وسط خيابان بايستد و از خود بپرسد: اين آيا سرنوشت من است؟» - جورجو آگامبن.

با غم آن‌هایی که برای ما جان دادند، چه باید کرد؟

ما در جمهوری اسلامی متهم متولد می‌شویم و مجرم از دنیا می‌رویم...

چون شب آهنین به درازا کشد، و دروغ بر راستی جامه‌ی تقدس پوشد، و ایرانشهر در بند بیگانگان دین‌فروش افتد، آنگاه از میان خاک و خشم، مردی برمی‌خیزد با داد.او نام ایران را دوباره بر زبانها جاری می‌کند،آتش را در جان مردم می‌افروزد.و آنگاه،شب فرو می‌ریزد بی‌آنکه کسی اشک بریزد

دوستان اگه چیزی عوض نشه از فقر خواهیم مرد…

یه شبایی حس میکنم از شدت خشم اخرین شبیه که میبینم...

اولین عکسای آسمون امروزو که دیدم به مامان #آیدا_حیدری فکر کردم که به آسمون نگاه می‌کرد و گریه می‌کرد. آسمون باز شد مادر. دارن می‌کشن قاتل بچه‌تو.

کاش همون دی میمردم راحت میشدم، یا حتی قبلتر! کرونا میگرفتم یا ۴۰۱ میمردم یا کاش ابان ۹۸ میمردم نمیخوام چندوقت دیگه بگم کاش همون ۴۰۴ میمردم

وقتی چهار پنج سالت بود و یکی از روزهای فروردین بین گل‌های وحشی جست و خیز میکردی و رویا میبافتی فکرشو میکردی زندگیت انقدر سیاه بشه؟

حالم از زندگی بهم میخوره هرروز باید دنبال نت بدام تا دو صفحه دیزاین کنم هرروز باید پیامای این بانکو اون اپو نگاه کنم و جریمه قسطای عقب افتادمو چک کنم هرروز هزارتا سناریو از اینده ای که هیچی ازش معلوم نیست بسازم و از همه سختتر، هرروز باید خودمو قانع کنم که فردا هم زنده بمونم...

دوست ندارم بمیرم چون تا الان زندگی نکردم و دوست ندارم زنده بمونم چون زندگی بعد این قشنگ نمی‌شه، بشه هم من ذوق و انگیزه‌ و روانش رو ندارم دیگه.

من واسه زندگیم کاری نکردم !؟ من نعش خود بر شانه کشیدم و ادامه دادم