𝕻𝖆𝖎𝖓𝖊 — " อ่า แอนเน็ตกับอิชาร์ ข้าไม่ค่อยเห็นพวกนางเท่าไหร่ " " แต่ดูจากคะแนนก็เหมือนจะทำได้ดีระดับหนึ่ง แต่การบ้านที่สั่งไปไม่เคยมาส่ง คราหน้าที่ได้เจอคงต้องอบรมกันยกใหญ่ "

เด็กสาวรู้สึกแปลกใจ ที่อยู่ๆอาจารย์ในคาราโน่ก็พูดถึงผลประเมิน “ ไม่โดนบ่นก็โชคดีแล้วนะเฟอร์บอล ” เธอยื่นมือลูบหัวเจ้าสัตว์เลี้ยงแสนรักเบาๆ

“ การบ้าน.. หรอ คะ... ” ริมฝีปากเม้มเข้าหากันเล็กน้อยพร้อมก้มลงไปหาเฟอร์บอล ส่งสายตาขอความช่วยเหลือ เอาล่ะสิ..

“ คือหนู.. ” เมื่อได้ยินเสียงทักของผู้เป็นอาจารย์เธอก็เงยหน้ามองขึ้นอีกครั้ง สองมือกำเข้าที่ชายกระโปร่งอย่างประหม่า “ ยังไม่เข้าใจเนื้อหาบางอย่าง เลย.. จะแวะไปหาหนังสืออ่านที่ห้องสมุด หลังจากนั้นก็จะรีบกลับไปทำทันทีค่ะ ” โกหกไปเต็มๆ ไม่เป็นไรหรอก.. แค่ครั้งเดียว มั้ง..

ไอชาร์เด้งตัวลุกขึ้นมายืนอยู่บนเตียงนุ่มของตัวเองในหอพักก่อนจะส่งสายตามองผ่านหน้าต่างลงไปด้านล่าง ‘ ยังมีคนไม่นอนอีกหรอ.. เหมือนจะได้ยินเสียงใครแว่วๆ ’ แล้วเป็นใครกันล่ะ?.. “...” เริ่มจะเชื่อเรื่องผีคาราโน่ที่อต้าเล่าให้ฟังแล้วสิ (╥﹏╥)

“!!!!!” เจ้าตัวเล็กรีบนั่งลงกับเตียงแล้วเอาผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวเองกับเฟอร์บอลทันที อะไร.. นั่นเสียงอะไร! (〒﹏〒)

ก้อนโมจิน้องไอชาร์

“ หากฝนตกบ้าง ก็คงจะดี ”

“ ร้อนออก~ ”

“ งั้นฉันต้องฝากคุณเดินเล่นแทนฉันกับเฟอร์บอลด้วย.. ” เธอยกมือป้องดวงตาพร้อมทั้งหรี่มองออกไป

“ ที่คาราโน่ไม่เห็นตกเลย.. ”

“ คีร่าหรอ.. ”

ราชินีแวมไพร์ในชุดเดรสสีม่วงไลแลคกำลังชื่นชมหีบเก็บสมบัติมากมาย กรีดเล็บลูบไล้อัญมณีอันแสนหวงแหน ในคลังล้วนมีแต่ของล้ำค่ายากแก่การตีราคา ของแต่ละชิ้นล้วนมีค่าทั้งเพชรนิลจินดาและเวทย์มนตร์แฝงอยู่ "การแบ่งปันคงจะดีกว่าสินะ เอาล่ะ ยื่นคอมาให้ข้าสิ" #จะเลือกสร้อยคอให้คนที่มารีทวีต

“ คาราโน่มีผีจริงๆหรอ ”

“ คิดถึงเพื่อนที่สถาบันจัง ”

“ คุณมัมหมีของหนู 🤎🐻 ”

“ เพื่อนๆจะกลับมาที่โรงเรียนหรือยังนะ ”