"งืม...ขออีก5นาที💤"

"เฮือก-" *สะดุ้งตื่น* "เดี๋ยวนะนี่กี่โมงเเล้วน่ะ-"

“ทำไมต้องมีวิลเลินบุกตอนฉันนอนโรงบาลฯด้วยนะ🗿” “ฉันลืมถวายส้มให้พระเจ้าหรือเปล่าน่ะ🗿”

"ที่นี่ช่างดูแปลกใหม่สำหรับข้าจริงๆ ดาวที่ต่ำต้อยเช่นนี้ กลับมีสิ่งมีชีวิตที่หลากหลายขนาดนี้เชียวรึ?" "น่าสนใจ" *แสยะยิ้มขึ้น "ไหนดูซิว่า จะมีสิ่งมีชีวิตตัวจ้อยตัวไหนบ้างที่ข้าพอจะคุยด้วยได้" #จะทำความรู้จักกับคนที่มารีทวิต

"หุ่นยักษ์เพื่อนเลโอพาร์ดอนล่ะ!!👀✨"

"เเต่ขนาดรุ่นพี่โตเอะขับเลโอพาร์ดอนตีกับกีกี้ยักษ์ระเบิดตูมตามโลกมันยังอยู่ดีเลยนะ-🗿"

"ขออีก5นาที-💤"

“เห้ พวก ฉันเจอสไลม์หน้าตาเเปลกๆที่กลายเป็นชุดฉันได้ด้วยล่ะ✨👀” “เเจ๋วเลย✨”

Why hiding yourself?” “There’s nothing to hide.” ‘His name is Kumo, and that’s what you can call him.’ (ผดล.: จริงๆคือย้อม)

"อรุณสวัสดิ์"

"ได้" *ว่าเเล้วก็ยกปืนขึ้นเเจกลูกใยเเข็งๆให้ที่กิ่งไม้พลังเวทย์ไปหนึ่งนัดจนหัก เพราะบทเรียนจากการปะทะคราวก่อนทำให้รู้ว่านั่นคือจุดอ่อนของเธอ*

"โอ้ อรุณสวัสดิ์ ตอนนี้กี่โมงละนะ-"

ขอให้โชคดีนะ นอนต่อละ👌👌✨

พัดลมฮาตาริมะ?👀

โหลๆ โอ้ส เฮ้ ขอโทษที่หายไปนานนะ! พอดีฉันติดภารกิจยาวเลย เพิ่งได้กลับมาก็วันนี้เเหละ (จริงๆผปค.ติดสอบยาวเลยครับ) สวัสดีทั้งเพื่อนเก่าเเละเพื่อนใหม่ทุกคนนะ👌✨👀

“พวก ฉันไปอธิษฐานว่าขอให้สิ่งไม่ดีหายไป” “ และตอนนี้คุโมะกับพี่ลัคกี้หายไปไหน? ฉันมางานวันลอยกระทงกับพวกเขาแต่ฉันหาพวกเขาไม่เจอเลย-”

อ๊- *กำลังลอยกระทงกับโนบุโกะดีๆก็หายไป*