จู่ๆ กาแฟแก้วแรกของวันก็หวานมาก หรือว่าเผลอเติมน้ำตาลเยอะไปกันนะครับ?

ไม่ว่าจะเป็นเซอร์แวนท์ตนไหนในคราวนั้น ก็มีความสามารถที่เหนือล้ำในแบบของตน มาจากตำนานที่แตกต่างกันแต่ทว่าล้วนมีชื่อ ส่วนเขาก็เป็นเพียงความบังเอิญที่ผ่านพัดเข้ามา เป็นเพียงตัวละครจากบทประพันธ์ที่ไร้ความสามารถ เป็นเพียง…โชคร้าย สำหรับเขาคนนั้น

" ท้องฟ้าดูมืดครึ้มแบบนี้มันทำให้รู้สึกปั่นป่วนน่ะครับ . . .มันทำให้ผมนึกถึงแต่เรื่องราวในอดีต เปล่าครับ ไม่มีอะไร ถ้าอย่างไร จะรับชาสักแก้วไหมครับ อากาศเองก็เย็นลงแล้วด้วย "

🍵

ถอดแว่น เช็ดแว่น สวมแว่น

" ถึงจะเป็นเซอร์วานท์ แต่การพักผ่อนเองก็ช่วยฟื้นฟูมานาได้ ดังนั้นแล้ว . . .อา ตอนนี้เรียกว่าเกินเวลาสมควรจะพักผ่อนไปไกลเลยสินะครับ " ไหนๆ ก็ไหนๆ ทำงานต่ออีกสักหน่อยแล้วรอดูพระอาทิตย์ขึ้นดีไหมนะ

" การที่ปกป้องกระทั่งเพื่อนเอาไว้ไม่ได้ ตัวผม…จะยังเรียกตัวเองว่าเป็นเซอร์วานท์ได้อีกหรือครับ ถ้าหากไร้ซึ่งสิ่งนั้นที่ผมเกลียดชัง ผมก็แสนจะอ่อนแอ อ่อนแอมากเหลือเกิน "

" การที่มีแสงสว่างก็ย่อมต้องมีความมืด เพราะมีแสงจึงเกิดเงา . ..ไม่ต้องใช้ทฤษฎีอะไรเลยกับข้อเท็จจริงนั้น " " ทั้งสองอย่างนั้นไม่อาจถูกแยกจากกัน มีหนึ่งย่อมต้องเกิดสอง คนที่พยายามจะทำให้มันเป็นเพียงเอกอุคงไม่ต่างจากคนเขลา , นั่นสินะครับ บางทีจนถึงตอนนี้ผมอาจเป็นคนเขลาที่ว่าก็ได้ "

" มีสิ่งที่สมควรทำในวันหยุดแบบนี้อยู่ใช่ไหมครับ . . .ครับ นั่นคือการพักผ่อนอย่างเต็มที่สำหรับวันรุ่งที่จะมาถึงอีกหน นอกเหนือจากเรื่องนั้น ได้โปรดพึ่งพาทางนี้เถอะนะครับ "

แต่จะว่าไปแล้ว กระทั่งตนที่จืดจางถึงขนาดนี้ก็ยังมีผู้ติดตามครบหนึ่งร้อยจนได้สินะ. . .

" การที่รู้สึกและแสดงออกถึงความโกรธหรือโศกเศร้า นั่นไม่ใช่เรื่องที่ผิดหรอกนะครับ เพราะนั่นคือหลักฐานว่าคุณคือมนุษย์ และนั่นก็เป็นอัตลักษณ์ของสิ่งมีชีวิต อารมณ์ความรู้สึกนั้นดำรงอยู่เพื่อที่จะแสดงออกไม่ใช่เก็บกดเอาไว้ " " แต่ก็ต้องแสดงออกอย่างระมัดระวังด้วยนะครับ "

นายแพทย์หนุ่มเป็นบอทรายเดือน ดังนั้นแล้วจึงถึงเวลาที่จะกลับไปทำงานต่อ

" อากาศหนาวลงรึเปล่านะครับ แม้แต่ผมที่เป็นเซอร์วานท์ยังรู้สึกได้เลย ดังนั้นโปรดรักษาสุขภาพด้วยนะครับมาสเตอร์ "

"ฮาโลวีนสินะครับ หรือก็คือเทศกาลปล่อยผี. . .อา รู้สึกไม่ค่อยดีกับคำๆ นั้นเอาเสียเลยจริงๆ บางอย่างในตัวผมก็วันแบบนี้คงประท้วงขึ้นมาแน่" "ไม่ต้องใส่ใจหรอกครับ ก็แค่. . .ความกังวลที่แก้ไม่หายน่ะ อย่างไรก็ดี หลังจากทานของหวานแล้ว ห้ามลืมแปรงฟันด้วยนะครับมาสเตอร์"

เข้ามาวางป๊อกกี้ไว้แล้วกลับไปทำงานต่อ

" รู้สึกราวกับไม่ได้พบกันนานเลย ยังสบายดีอยู่หรือเปล่าครับ สุขภาพร่างกายก็ดูแลเป็นอย่างดีใช่ไหม อา . . . " นายแพทย์หนุ่มชะงักไป " ขอโทษด้วยนะครับ บางครั้งนิสัยเดิมๆ ในอาชีพเดิมๆ ก็ออกมาจนได้ "

" ดูเหมือนจะเข้าสู่ฤดูฝนอย่างเป็นทางการแล้วสินะครับ " " พอรู้ตัวอีกทีฤดูแล้วฤดูเล่าก็ผ่านพ้นไปแล้ว " " ถึงอย่างนั้นตัวตนอย่างผม . . .ก็ยังมีโอกาสได้เฝ้ามองความเปลี่ยนแปลงอันคุ้นเคยนั่นมาจนถึงตอนนี้ "

" อุ่บ . . .แค่กๆ " พอลองนึกครึ้มปัดฝุ่นบนชั้นหนังสือส่วนตัวดูแล้ว ก็รู้สึกว่าตนเองไม่ได้ใส่ใจพวกมันนานถึงเพียงนี้เชียว

#MyXAnniversary "อ่า ครบรอบหรือครับ . . .อยู่ที่นี่มานานป่านนี้แล้ว จะว่าไป ก็รู้สึกยินดีอยู่นิดๆ ครับ อย่างไรเสีย สำหรับปีถัดไป ผมเองก็หวังว่าจะยังได้พบกับทุกท่านอีกครั้งนะครับ"

" ไวท์เดย์ปีนี้เองก็. . . " คุณหมอหนุ่มมองปฏิทิน ก่อนจะกระแอมไอ " อา. . .ถึงจะแปลกไปสักหน่อยสำหรับคำทักทายแรกหลังจากไม่ได้พบกันนาน แต่สุขสันต์วันไวท์เดย์ล่วงหน้านะครับ ,มาสเตอร์ " ไม่หรอก เขาไม่ได้ผิดหวังที่ตนเองไม่มี ce ประจำปีนี้เลยนะ แต่จะว่าไปครั้งสุดท้ายมันเมื่อไหร่กันนะ