Oysa ben kimseyi çağırmamıştım hayatıma Şiirden Yağmurdan Bir de kullanılmış bir çocukluktan başka.

Herkesin kalbinde bir başka yağmur...

Yaşıyoruz sessizce yaralarımızı severek.

Bu şiiri yazarsam sanki o bulutun gözlerinden yaşlar boşanacak

Yoruldum yoruldum yoruldum Gereklilik kipinde yaşamaktan

Sonra her şey geçmedi Sonra her şey geçmez kolayca Herkes kalanıyla yaşar Kendinden geriye ne bıraktıysa

Mayısı havalandır,sonrası hazirandır...

-Yalnızlık kokuyorsun demiş miydi Edip Bey Öyleyse haziran kokuyorsun demiştir bir de

Tamamına erdiremediklerimin tamamını yakmak istediğim saatlerdeyim.Aklıma mukayet olamıyorum.

Yazları güneşten,güzleri kederden dökülür yıldızlar.

Yenildiğimiz bütün oyunlarda hep aynı hile : bir şeyi zamana bırakmanın yanılgısı

Bir yerlerim eksiliyor günlerdir Bir yerlerim eriyor

Konuştuğumuz cinayet,sustuğumuz ölüm Ve hangi kelimeler daha çok Dayanacak bu yaşadıklarımıza #Bursa

Ülkemizi saran karanlık git gide çoğalıyor. İki acı arasında yaşıyoruz hep aynı döngüyü. #Patlama

Cinayet kardeşlik kadar eskidir, Ölümden de eskidir hayattan da #Halep

Günlerdir ağır bir telaşı yaşıyor gibiyim,her an birşey olacak,yırtılacak sanki yaşamım.

sonbahar uykusundan dalından düşerek uyanan bir mandalina gibi parçalandım

çünkü kapanmaz bazı yaralar çünkü herkes en az bir kez ölümün kapısını aralar

Yazgın bile yadırgıyor tüm bu olanları,kendini çıkartamıyorsun. Üzülme,herkes kendine dönüşür hikayenin sonunda.

Hiçbir şeyi unutmadım,her şey içimde,uyurken ve uyanıkken bir nabız gibi atıyor düşüncelerimde.