‍ ‍ ‍ ‍ “ ธรรมเนียมของที่นี่ ? มันมีด้วยเหรอ.. เอาเถอะ บางทีก็คงดีต่อตัวฉันเหมือนกัน ” ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ #จะทำความรู้จักกับคนที่มารีทวีต ‍ ‍ ‍ ‍

"โซ..น๊าด?" สำเนียงออสเตรีย ถือว่าพูดแล้วนะ

' ...... ' อยากจะยกตัวเองออกจากตรงนี้ให้ไวที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ แต่คงได้แค่ในความคิด คอเนอร์หันซ้ายหันขวาสำรวจก่อนว่าไม่มีใครอยู่ในบริเวณรอบๆ ก่อนจะยอมรับหูหมีมาใส่ด้วยความใจอ่อนต่อเด็กน้อย ' ...ได้รึยัง? '

มีเสือสองตัวแล้วเหรอ ?

"เวสแลกหูหาง ใจ ๆ ใช้ได้เลยนี่พวก" หัวเราะ , ตบมือเข้ากลางหลังแฝดไปทีหนึ่งด้วย "ฉันเข้าใจ มันเคลื่อนไหวสะดวกกว่าตั้งเยอะเลย"

"ฮัดชิ่ว — !" จามแบบนี้ มีใครคิดถึงอยู่หรือเปล่านะ? ~

โดดโหยง ๆ “ ฉันไง ? ”

"แหม แก๊งคอร์แท็คแห่งจักรวาลใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ เลยนะเนี่ย" มือกุมคาง , ศีรษะพยักพออกพอใจ

"เฮ้ ๆ ฉันยังไม่เป็นผี ต้องสบายดีอยู่แล้ว ไม่งั้นจะกลับมาได้ไงล่ะ , จริงไหม ?" เสียงหัวเราะเบสต่ำอันเป็นเอกลักษณ์ของเจ้าตัวดังขึ้นแผ่วเบา "แต่ฉันสิต้องตกใจ" กุมคาง "ตอนกลับมาไม่เห็นนาย นึกว่าจะหายไปซะแล้ว"

"ยินดีมากที่มีนายมาร่วมแก๊งด้วย" ชูนิ้วโป้งให้

"นั่นสินะ —" ขยับเข้าไปตามแรงดึงไม่มีฝืนแม้แต่นิด "วางใจได้ ฉันยังไม่นึกถึงวันนั้นเร็ว ๆ นี้แน่นอน" "แต่ฉันเองก็ดีใจที่นายมาต้อนรับฉันนะ , ขอบใจล่ะ"

คุณพ่อบอกว่าคุณลุงไม่มีหูหมีเลยไปเล่นแก๊งคอร์แทคแห่งจักรวาลกับเพื่อนไม่ได้ คุณลุงไม่ร้องไห้นะคะ หนูเติมหูหมีให้คุณลุงแน้ว ไปเล่นกับเพื่อนได้แล้วนะ🥺💗 CONØR - busy

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ 𝑻𝒐𝒎𝒆 𝑪𝒉𝒊𝒄𝒉𝒊 — ! ‍ ‍ ‍ ‍ ‍

KORTAC🐺

:ประกาศ 4/29 ผู้ดูแลขอ Slow บอทโอนิไว้สักระยะหนึ่งเพื่อการปรับจูนคาร์นะครับ แต่ยังแอคทีฟทางข้อความอยู่ มีอะไรก็มาเคาะๆถามได้เสมอ

"💤" เอนหลังหลับไปสักแห่งในฐาน , กำลังใส่หูฟังอยู่ด้วย

ตอแหล

"!" สะดุ้งจนเด้งตัวลุกมองพร้อม ๆ กับถอดหูฟังออกข้างนึง "เคอนิก — ตกใจหมด"

"แค่นอนเล่นนิดหน่อย ไม่เป็นไรหรอกน่า" ตอบกลับด้วยน้ำเสียงขบขันพร้อม ๆ กับรับขวดน้ำจากอีกฝ่ายมา "ขอบใจนะ"

͏ ปืนไม่ใช่สาเหตุของการฆ่ากัน เเท้จริงเเล้วก็คือคนเรา ͏ ไม่มีทางที่ปืนจะลุกขึ้นยืนเพื่อไปยิงใครได้ นอกจากจะมีคนจับมันขึ้นมา ถ้าใช้ในทางที่ถูกมันก็อาจจะช่วยใครเอาไว้ได้ ถ้าใช้ในทางที่เลวร้ายก็มีเเต่ผลเสีย ͏ ⠀เเต่สุดท้ายก็ต้องมีคนตายในทุกเรื่องเล่า