Öncesi-sonrası tatil günü olan haftada duruşmaya girmek için sabahın köründe kalktım Gaziantep’e geldim. Davacı mazeret vermiş, diğer davalı mazeret vermiş. Adliyenin kafeteryacısı bile açmamış, tatil yapıyor. Ben gelmişim mal gibi. Şirketi bu kız kurtaracak.

Yemek siparişi verdim, yanında ayran istedim. Litrelik ayran getirdiler. Bu çok gelir diye düşünüyordum ama gelen her şey o kadar acı ki her lokmada ayran içtim. Adamlar biliyor işi.

O kadar derin, dipsiz bir mutsuzluk içerisindeyim ki çıkamıyorum bir türlü. En kötüsü ne yapacağımı, ne yapmak istediğimi de bilemez haldeyim. Akıntıya bırakmış gibiyim kendimi.

Niyet ettim rabbimin rızası ve müvekkil için Beylikdüzü tapuya gitmeye!!!!

Ülkedeki tüm memurlar sevabına iş yapıyormuş gibi davranıyor. Bir işlem yapmak, bilgi vermek zul geliyor hepsine. Vatandaşın vergisiyle maaş al, çalışmaya gelince bu kadar iş arasında bunu mu yapalım. Çalışma o zaman, istifa et amk.

Biraz uzaklaşayım da kafam dağılsın dedim, 3-4 gün İstanbul’dan uzaklaştım. Döneli 3-4 saat ancak olacak ama yine ağlama krizinin eşiğindeyim.

O şaraba o kadar para verip de şu menüyü yapıp yazık etmişsin. Aynen paylaş

Kilit vuralım paşam, mühürleyelim

Yok mu şöyle bi boşanma davamız ya

Camiler bakıp da utanır mı acaba biraz

Survivor Shish kabab

Elim bir kaza dediği adamın karısını öldürmesi. Bu nasıl utanmaz bir açıklamadır. İnsan biraz utanır da hiç açıklama yapmaz

31 yaş versiyonuyum

Erkekler bi halt edip ertesi gün dandik çiçeksepetine girip çiçek yollayınca her şeyin düzeleceğini sanacak kadar geri zekalı mısınız gerçekten?

Bakın bu ülkede bunu yapamayan insanlar var

Flörtü aramak için bahane bulma seviyem:

Veya hayallerine kavuşacak puanı almış ve kitaplara işi bitmiş 🤷🏻‍♀️

Bunun memleket versiyonu var bende. Adana’dan nefret ediyorum mesela

Yeter be adam yeter yaaa. Piyasadaki vasat altı adamlarla hayat geçirmeye çalışıyoruz burda.

Belli bir noktadan sonra anne-babanızla ne konuşuyorsunuz? Benim içim çekiliyor sohbet etmeye çalışırken.