Bir insanı tamamen unutmak altı ay sürüyormuş. Bu altı ay hangi evrenin takvimine göre acaba?

Bilmeni isterim ki senden başka yakınım yok, seni her dakika, her saniye özlüyorum..

Başın, gözün ağrımasın.

Herkesin hayatının bensiz daha iyi olacağını düşünmeye başladım.

Mutlu olalımdan mutlu olsun yetere evrilmek.

O gün sırtını dönüp giderken ne hissettin gerçekten çok merak ediyorum?

Bazı şeyleri içime atmaktan çok yoruldum. Yolundan çıkan her şeyi, yolundaymış gibi göstermenin yükü çok ağır.

Bütün çabam kimseye muhtaç olmadan yaşamak. Bütün umudum da kendimde.

Bir gün her şey yoluna girerse, umarım hala hevesim ve isteğim kalmış olur.

Gerçekten insanın kendinden başka kimsesi yok. Bunu en tanıdık simalara bakarken anlıyorsun.

Tüm evim yanıyor. Olsun, üşümüştüm zaten.

Sabah verdiğin teselliye akşam sen muhtaç oluyorsun. Dünya böyle işte.

Ruhum hayatımdan yoruldu…

Ne iyi gidiyor dediysem imtihanım o oldu. Neyi sevdiysem onun sevgisizliğiyle sınandım.

Kırıldıkça içimize kapandık bana "sen değiştin" dediler.

Bizi aynı sokakta hayal ederken bile sen karşı kaldırmdaydın!