ᅠ ᅠᅠᅠ𝐼 𝑗𝑢𝑠𝑡 𝑤𝑎𝑛𝑡 𝑡𝑜 𝑘𝑛𝑜𝑤 𝑡ℎ𝑒 𝑟𝑒𝑎𝑠𝑜𝑛. ᅠᅠᅠ𝑊ℎ𝑎𝑡 𝑒𝑥𝑎𝑐𝑡𝑙𝑦 𝑑𝑖𝑑 𝑦𝑜𝑢𝑟 𝑠𝑚𝑖𝑙𝑒 𝑚𝑒𝑎𝑛 𝑡ℎ𝑎𝑡 𝑑𝑎𝑦? ᅠᅠᅠᅠᅠMy Name is. . 𝐊𝐚𝐢𝐧𝐞 🩸 This Twitter account contains content related to blood and violence. ᅠ

⠀ #ชวนบอทที่รีทวิตมาจิบชา มืดมิดวังเวงในยามทิวาราตรี ลมบูรพาพัดพากลิ่นดอกไม้ป่าโชยเข้ามาให้เสน่ห์หา เมฆาเคลื่อนตัวละลายใต้เท้าข้าที่ยอดเขาสูง ภูเขาแห่งนี้เงียบสงบมาเนิ่นนาน, แม้กระทั่งเสียงย่ำเหยียบใบไม้แห้งยังก้องกังวาน ❝ เนินนานจนข้าจำไม่ได้ว่าแขกคนล่าสุดคือเมื่อไหร่ ❞

น้ำตาสะบั้นกระบี่ รักหาได้ยืนยง โลกาคือสมรภูมิ, ทหารกล้านับพันหมื่น มีผู้ใดกล้าถือตนเป็นกษัตริย์ ความแค้นทั้งหมด ชิมรสครั้งแล้วครั้งเล่า นั่งชมแขไข ใจโศกศัลย์ คิดถึงนวลนาง ด่านรักเอ๋ย ใครเล่ากล้าข้ามผ่าน

สกินใหม่ของข้า ทำไมต้องมาพร้อมกับอาร์ดูอินกัน…แต่ช่างเถอะ ☕️

“อ้าา! ข้าไม่ได้กลับมาที่นี่ซะนานเลย” “เพราะการเดินทางครั้งล่าสุดค่อนข้างกินเวลามาก กว่าข้าจะหาทางกลับมาได้ก็เล่นทำใจห่อเหี่ยว” “คิดถึงพวกเจ้าแทบแย่แหน่ะ” 🙌🏻

“น้อง 16~~~”

“ฮะฮะ ฮ่าๆ~ โถๆ ดูพูดเข้าสิ เห็นหน้าข้าทั้งที ว่าเป็นวิญญาณได้อย่างไร!?” “ดูสิ หัวอกคนเป็นพี่ หัวใจข้าเจ็บจี้ดๆเลย” ว่าแล้วก็แกล้งเอามือกุมไว้ที่หน้าอกตัวเอง

“โอ๊ยๆๆ น้องน้อยของข้า หัดขี้แกล้งตั้งแต่เมื่อไหร่” “มาเลยๆ มาให้ข้ากอดนิดหอมหน่อยให้หายคิดถึง สักสองสามที” สองมือรวบกอดหมับ ลูบหลังแปะๆ โยกตัวซ้ายทีขวาที ประหนึ่งกำลังลูบปลอบเด็กน้อยเสียอย่างนั้น

“หวา- ศาสตราจารย์ ยังไม่นอนเหรอครับ”

“ฮ่ะๆ ขอบคุณนะ เจ้าผีเสื้อน้อย การมีเจ้ามาต้อนรับแบบนี้ ช่างเป็นของขวัญที่ดีสำหรับข้ามากจริงๆ”

紫陽花の壁

“เอ่ะ..” นึกถึงเวลาแล้วก็เริ่มเหงื่อผุดตามใบหน้า “แย่ละ นี่ข้าเผลอทำเจ้านอนดึกไปด้วยซะแล้ว”

“ช่างเป็นการเดินทางที่ยาวนาน” “ยินดีที่ได้พบท่านอีกครั้ง” โน้มตัวโค้งลง

もうすぐ見られる、茨城県のアジサイ水中花が最高に美しいです

; 𝗘𝘃𝗲𝗿𝘆𝘁𝗵𝗶𝗻𝗴 𝗮𝗯𝗼𝘂𝘁 𝗺𝗲 𝗶𝘀 𝗽𝗲𝗿𝗳𝗲𝗰𝘁𝗶𝗼𝗻. 𝗰𝗮𝗹𝗹 𝗺𝗲 𝗮𝗿𝘁

とある秋の話。

“ เจ้าผีเสื้อน้อย ยังอยู่หรือไม่”