شش ساله که ترانه «فردا تو می‌آیی» هوشمند عقیلی، برام شکنجهٔ روحیه. روحش شاد!

حداقل زیر ماه قرمز ساز می‌زدین نه هنگ‌درام.

«پُست راک» برتر از «راک» آمد پدید

ریدم به هر کافه‌ای که نوشته: قهوه برای پاکبانان عزیز رایگان است

روبهی زاغی به ره دید و گریبانش گرفت زاغ گفت: پروین! قطعهٔ ما این قبیل اشعار نیست

شوق است در جدایی و موز است در نظر هم موز بِه، که طاقت شوقت نیاوریم

طاقت بیار رفیق دنیا تو پشت ماست

نگارِ تو که به مکتب نرفت و خط ننوشت به مکتبِ من آمد و یک مهندس شد

🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣 😂روزهای😂 سختی😂 در 😂پیش😂 داریم😂 🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣

وقتی توی این مملکت اعلام می‌کنن که فلان تصمیم برای «افزایش بهره‌وری» گرفته شده، ترس و خارش تمام بدنم رو در بر می‌گیره.

دستم بگرفت و گا به گا بُرد تا شیوهٔ گااااا رفتن آموخت

تا این لحظه موزیسینی ندیدم که مثل کامبیز روشن‌روان از دو خط ملودی، حداقل ۱۲-۱۰ دقیقه آهنگ تنظیم کنه و حوصله سر نره.

امروز سی میلیون تومن از دی‌جی پی نزول کردم و خر درونم خوشحاله.

بازگشت همه به سوی گا است.

ویگن یک آهنگ جاز هم اجرا نکرده. کوروش یغمایی حتی یه دونه آهنگ راک هم نداره. اینقدر پدر و سلطان و بهمان نگین.

از نظر من اگه برقصید خوبه.

نمی‌تونم در این مقال بگنجونمت. بمونه برای بعد.

اِ ! بازار داره اعتراض می‌کنه؟! تعطیل کرده؟! حاجی لطمه نخوری!

به کسی که در شناسنامه‌اش جلوی نام پدر خط تیره کشیده‌اند، تفنگ ندهید.

تا این لحظه که اینترنت ملی نشده، چرا یکی نمیاد بگه: «فرق داره کی رییس جمهور باشه» که اصلاحات به ارگاسم ملی برسه؟