az once tiktokta ofkeyle terk edip gidiyorsun cunku yavasca kaybetmeye dayanamiyorsun diye bir soz gordum.

ben sadece cok seyahat eden, az calisan ve bir sekilde her zaman parasi olan biri olmak istiyorum

herkesin hamurunda yok. gerçekten yok. vefa yok, senin kadar sevmek yok, hissetmek yok, mutluluk ya da üzüntü yok, empati yok, insan formundalar ama insanı insan yapan her şeyden mahrumlar. sadece mekanikler. algıları bir yere kadar.

kendin olmaya yeniden kanın ısınıyormuş gibi hissettiren yürüyüşler

kıskanç erkek çekiciliği der susarım

ben hiç nasılsın sorusuna kötüyüm diyen biri olmadım

zor günlerin akşamlarında, herkes ne kadar güçlü olduğunuzdan bahsederken, siz eve dönerken yolda ağladıysanız, bunları birine anlatamadıysanız, daha bir yalnız geliyorsunuz kendinize. bak bunlar benim yüklerim, ağır geldiler bana, birazını alsan olmaz mı diyemiyorsunuz kimseye.

Cok komik kızsın ya enerjine bayıldım

yapamazsınlarla büyüyüp kendine kendini kanıtlayan kadinlarin günü

yatalim uyuyalim bakalim bilincaltimiz bu sefer bize hangı travmamizi hazirlamis

biz en sevdigi rengi bilmeyen annelerin rengarenk yetistirdigi kizlariyiz

ne kadar bilirsen bil karsindakinin anladigi kadarsın konseptinin gercek olusu beni epey rahatsiz ediyor

sıfır aşksal hissiyatlar

ask, devrim, muzikler, filmler, kitaplar, kediler...

stres yönetimim hiç yok direkt ağlıyorum

görülmek adına aşırılaşmak hep çocukluktan miras.

biz kaygıları olan gergin ama zarif insanlarız

bır kısıye dahı bana ayıp ettın dıyecek motıvasyonum kalmadı 0 acıklama ıle anında sktır olup gıdıyorum

aminoglu hisler aminoglu dusunceler aminoglu uyku duzeni