Gönülden düşenin peşine düşülmez

Dünyalar sizin olabilir benim istediğim çok başka

Kıymet bilen insanlara zaafım var. Onlar incili kaftan, gerisi ise yamalı fistan.

Ben babamın baş eğmez kula minnet etmez çocuğuyum. Kaybedeceğimi bilsemde savaşmaktan kaçmam geri adım atmam. Yürek yemedim ama feleğin çemberinden aslanlar gibi geçtim.

Herkesin solunda yarası duruyo önünde rakısı

Ya nefret et benden yada öğren artık sevmeyi

Bir kelimene hasretim konuş dağıt şu kasveti

Ödeşmeden bitmez ömür

Çelik bile sert değil gör ki insan mert değil ölürüz de dert değil üzer kahpe pusular

Yarı yolda bırakana denir adi başka bir adı yok abim

Sen ben ve silahım hı

Yaprak kıpırdamıyo amına koyim

Ben sana bu çiçekleri mezarlıktan çaldım

Yitirdim kendimi kendi içimde

Kumsal gibi pissin ama deniz kadar güzelsin

Fark ettim sade zararsın

Dayı bizim hayaller siyah poşete be sana zahmet

Seni görmek için süremin dolmasını bekliyorum

Seni tanıyana kadar ben bu aşkı aramazdım.

Bu akşamda gönlümüzce bitmediyse gün, suçun yarısı bizim yarısı günün.