İçimden, şairin; “Yok gibi bir şey ama var, var “ diye ısrar eden mısrasını tekrarlamak geliyo

Söylemek istediğim çok şey var ama nereden başlayacağımı bilmiyorum

neresi benim yerim bilmiyorum. nerede durmalıyım, nereye gitmeliyim, bilmiyorum. sanki herkesin bir yeri varmış, herkes sığmış şu dünyaya da bir ben ait olduğum yerimi bulamamışım, bir ben sığamamışım dünyaya gibi hissediyorum.

hissettiğim her şeyi bazen bir kutuya kaldırıp elimin uzanamayacağı bir yere koymak istiyorum.

Varmıymış gönlümü bin parçaya böldüğünün bir sebebi

Ömrümün sonuna kadar sadece durmak istiyorum

İyi hissedene kadar ortadan kaybolmak istiyorum

Manzarası ne kadar güzel olursa olsun beni inciten yerin kapısı sonsuza denk kapanır

Sen bunu hiç bilmeyeceksin hissinin burktuğu bi hayat var bende ne dersem diyeyim ne yaparsam yapayım sen bunu hiç bilmeyeyeceksin

Her gün yıkılıp yeniden toparlanıyorum ve benden başka kimsenin haberi olmuyor

Bazı şeylerin oluru bu kadarmış ve bu hikayede ilerlemek bile geri gitmek sayılırmış

Ne kadar tutabilirsin gül uğruna dikeni…

Şuan iyiyim ama düşünmeye başlarsam ağlarım

Kurşunlara gelirken arka mahlede..

bu saatlerde aşrıyım. aşırı seviyorum. aşırı özlüyorum. aşırı düşünüyorum. aşırı duygulanıyorum. aşırı nefret ediyorum. aşırı hevesleniyorum. her şeyin en fazlasıyım bu saatlerde.

“Can sıkacak detayları hatırlamakta usta olan hafızanın; içtenlikle verilmiş sözleri, paylaşılan sevinçleri bi kenara atmasına kırgınım.”

Kapat çile kapısını girmesin o vefasızlar

#YeniProfilResmi

Bu arada #Narin cinayeti unutulma sürecine başarıyla girdi!

Seni sessizken sadece önemseyenler duyabilir …