آه ...چه بی‌رنگ و بی‌نشان که منم کی ببینم مرا چنان که منم؟ گفتی اسرار در میان آور! کو میان اندر؟ این میان که منم مجدد جناب #مولوی

هزار دفتر را به آب دادم رفت، منی که هیچ زمان نه از خودم آبی به جوی مردم ریخت... نه از هنرهایم. #حسین_صفا

در این راستا #حسین_صفا میگه: "درون ساقه رگ‌هایت هزار باغ هلو داری ترش زبانی و شیرینی برون گرایی و تو داری و سخت خوشگل و غمگینی و سخت خسته و خاموشی"

امروز یاد ترانه محمد علی معلم دامغانی توی آهنگ خانه به دوش افتادم و مدام با خودم زمزمه کردم: "خرمن نکاشته‌هامون چشمه نگو آتش‌فشونه بشماریم نداشته هامون هزار هزار تا کهکشونه آرزو دریای شوره دریای شور زندون ماهه ماه^یا تشنه‌ترینن روی لباشون آبه و آهه بخت ماهیا سیاهه"

فراموش شدن...

گفت: گرم بود گله ای رازدار خود باشم...

استاد میخوند: " آن سر وصل تو دارد که ندارد غم جانش..."

پرسید: گوشی داری؟ میخوام یه زنگ بزنم. گفتم: آقا الان که گوشی ندارم. آنتن هم نیست. گوشی میخوای چکار؟ گفت: بهم گفتن پسرم تیر خورده اینجا. میخوام بهش زنگ بزنم. گفتم: شرمنده. چند متر جلوتر یکی بهش گفت یکی اون سمت خیابون افتاده. وایسادم. نگاه کردم. با گریه جنازه پسرشو گذاشت توی ماشین.

بیمار امروز پرسید “دکتر تا حالا پرنده زیر کردی با ماشینت؟” گفتم نه. گفت “من کردم،سه ماه هر شب کابوس دیدم ولی اینا آدم کشتن،آدما آرزو دارن،اینا آرزو کشتن.”

زندگیم پر شده از روزهایی که هر بار یادشون می‌افتم میگم "کاش اون روز می‌مردم..."

حال رستم بعد از عزاداری در #سوگ_سیاوش: چو آمد به نزدیک کاووس کی سرش بود پرخاک و پرخاک پی دریغ آن بر و برز و بالای او رکیب و خم خسرو آرای او چو در بزم بودی بهاران بدی به رزم افسر نامداران بدی همی جنگ با چشم گریان کنم جهان چون دل خویش بریان کنم ۴۰ روز گذشت.