شما کسی که ۴۷ سال یه مملکت رو برای ایدئولوژیش ویران کرده نمیتونی با تهدید به ویرانی اون مملکت متوقف کنی.

اقا به این «زیرساخت‌گرایان» بگید شبکه برق ایران متمرکز نیست. مملکت ۱۳۰-۱۴۰ نیروگاه حرارتی داره، نیروگاه بالای ۲ هزار مگاوات ۳۰۰ هکتاره، کجاشو می‌خواد بزنه؟ بویلرشو؟ برجشو؟ هر برج یه نیروگاه، اندازه یه برج ۳۰-۴۰ طبقه س. برق بخواد قطع بشه، یه پستشو بزنه قطع میشه، اونم راحت میشه

مسئول باغ وحش چند بار گفت بازدید کننده های عزیز لطفا به حیوانات غذا ندید! آخر ناامید شد تو بلندگو گفت حیوانات عزیز لطفا از دست اینا غذا نخورید!

اساسنامه رم/قم رو هیچ کدوم امضا نکردن. تازه ضمانت اجرایی همه اینا هم خود یاروعه!

بابا برقو چرا میخوای بزنی؟ دو ماه صبر کنی خودش میره.

ضد جنگ بودن برای من یک اصل غیرقابل انکاره ولی اگر براتون قابل درک نیست که چرا آدم‌ها میگن آمریکا بزن دمت گرم و درک‌شون نمی‌کنید، نشون میده شما سیر رنج و ناکامی جامعه رو به عمد ندیدن، شما حق ندارید درد و رنجی که ملت رو به اینجا کشوند رو انکار کنید و برچسب وطن فروش بزنید.

پیام «ائتلاف فدرال-دموکرات آذربایجان» به افکار عمومی ایران، علی‌الخصوص کردها azdemocracy.org/%D9%BE%DB%8C%D…

تو سیاست هویتی اگر شب بخوابی صبح پا شی تصمیم بگیری یه پاندای صورتی فاقد جنسیت باشی قابل قبوله ولی اینکه مسلمان نباشی نه! اپورچونیسم هلتون داده بچسبید به جنبش‌های ناسیونالیسم عربی در غرب و براتون خنده‌داره که هموطنتون تلاش کنه هویت ایرانی خودش رو جا بندازه چون ظاهرا در جهان شما

من کسی رو که از عاقبت جنگ بترسه، جنگ رو راه حل ندونه چون اعتمادی به کارای ترامپ و نتنیاهو نداره رو می‌فهمم و شاید هم درست فکر کنه. ولی اگر واقعا فکر می‌کنین با مبارزه مدنی ج ا تغییر می‌کرد، یا از آخوند می‌خورین یا واقعا دلولو هستین، یا اینکه فقط دوست دارین تز بدین که متفاوتین:))

آقا ی شیرینی نخودچی مارو نجات داد.

فرض راهی که نرفتیم مبارزه مسلحانه بود(که اونم رفتن) حتی اونم به شما ربطی نداره. به شما بود زنان روژاوا هم توسط داعش ذبح شده بودن. صلح طلبی رو هم اصلاح طلبانه می فهمید. از فمنیسم مرکز گرا خیری به کسی نرسید. اون نوجوون هایی که زن زندگی آزادی رو جلو بردن شهامت بیشتری از شما داشتن.

یکی از مسائلی که در غرب مرا غمگین و تنها می‌کند دیدن ایرانیان زیادی از جامعه‌ی دانشگاهی است که در عافیت‌طلبی آکادمیک حقیقت را فدای پروژه‌های سیاسی خود می‌کنند. این پدیده به‌‌غایت زننده است، اما زننده‌تر از آن رفتار پژوهشگران اغلب جوانی است که برای دستیابی به یک موقعیت دانشگاهی،

درباره نکته چهارم: واقعا از اون ایدئولوژی و زندگی هیئتی لذت می برن. همکاری و جدا شدن از سود کوتاه مدت فردی در مقابل خیر بزرگی که خواهد آمد. لذت های حلال و زیرآبی رفتن زیر فشار منع پدر. این تیکه از پازل کل واقعیتش رو برمی سازه و فانتزی وار زندگیش رو قابل تحمل می کنه

فکر می کردم خیلی اهل نمایندگی سیاسی دادن نیستم ولی این کنگره آزادی یک کارکرد روانی برام داره. دیگه اونقدر عصبی نیستم. می تونم آروم تر باشم. چقدر شنیدن حرف هایی که باید زده بشه مسکنه!

با وجود علاقه ام به روژاوا از ریوار خوشم نمیاد. فکر کنم به خاطر سبیلشه!

حزبو فرهنگی می فهمید! حزب از زمان مشروطه نماد بحث بی پایان و بی فایده بوده. دلیل رفتن به سمت مرد آهنین احتمالا کمبود ساختار نتیجه بخش در مجلس مشروطه بوده. مهم ترین مشروعیت در منطقه پرتلاطم ما مشروعیت نتیجه بخش و اقتصادیه. هم پهلوی و هم ج.ا با از دست دادن این مشروعیت بحرانی شدن

آسمون امروز تهران به طرز عجیبی زیباست، خیلی زیباست. انقدر زیباست که می‌خوام لخت مادرزاد تو کوچه و خیابونش بِدَوَم و عربده بکشم.

البته یکی دیگر از دلایل آن این است که اشخاصی که اغلب خود را نمایندگان ادبیات پسا استعماری جا میزنند، با بازتولید تبعیض، سلطه‌جویی، خشونت‌ورزی و پدرسالاری، مخصوصا در دانشگاه، تصویر زشتی از آن ساخته اند.

پسا استعماری های عزیز! دوستتون سفارش یک تحقیق داره برای جنگ رمضان. نگفته کجا بفرستید ولی احتمالا دانشگاه امام حسین یا صادق یا غیره. خلاصه اگر هنوز زیر پرچم نرفتید ی قدم از پسا استعماری بیاید جلو تر که اونجا خیلی وقته جای موندن نیست.