รายชื่อที่ถูกประกาศจากเวทีทำให้เขาเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย ตลอดทั้งเทอมเขามักจะได้ยินเสียงบ่นจากนักเรียนเกี่ยวกับเขาและวิชาที่เขาสอน ไม่ใช่ว่าเจ้าพวกนี้ไม่ถูกชะตากับเขารึไง " ฉัน? " x.com/i/spaces/1PlKQ…

⠀⠀ ⠀ ⠀⠀ ⠀ ⠀⠀⠀ ⠀⠀ ⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀ ` ⠀⠀ในทุกๆ ปีเขามักจะเข้าร่วมงานพรอมอยู่เสมอแต่ก็มาในฐานะอาจารย์เสมอมาเช่นกัน งานพรอมคืนนี้เขาได้เห็นเหล่านักเรียนที่เจอหน้าค่าตาเป็นประจำ แต่ทว่าความรู้สึกกลับต่างออกไป และมันมักจะเวียนมาทุกๆ ปี

"อัศวินรัตติกาล... นายกำลังหลบอยู่ในมุมมืดสินะ" หันมองรอบ ๆ เฝ้ารอการปรากฏตัวของเอเรน

แจนอยู่แถวโซนเครื่องดื่มพอดีขณะสายตาเลื่อนไปพบกับเพื่อนสาวร่วมชั้นที่ยืนอยู่ไม่ไกล เขานิ่งไปสักพัก ก่อนจะตัดสินใจหยิบน้ำผลไม้ไปสองแก้วแล้วก้าวขาเดินเข้าไปหาเธอ " มิคาสะ " ทักพร้อมกับส่งแก้วเครื่องดื่มในมือให้แก้วหนึ่ง " เอเรน... ไม่ได้อยู่กับเธอเหรอ ? "

งานพรอมก็คืองานพรอม มันไม่ได้มีอะไรมากมาย แต่สิ่งที่ทำให้มันพิเศษขึ้นมาคือความรู้สึกอันพรั่งพรูของวัยรุ่น ไม่รู้เหมือนกันว่าสิ่งที่รออยู่ในอนาคตคืออะไร แต่มาร์โก้คิดว่าเขาจะจดจำช่วงเวลาของชีวิตวัยรุ่นเอาไว้ให้ขึ้นใจ เพราะคนเรามีวัยรุ่นแค่ครั้งเดียว

"ต่อไปนี้ต้องเผชิญโลกที่กว้างขึ้น เธออาจรู้สึกว่าตัวเองช่างตัวเล็กและไม่พิเศษอย่างภาพฝัน" "แต่ท่ามกลางโลกที่กว้างใหญ่นั้น สิ่งที่สำคัญคือการกอดตัวตนของเธอไว้ เธอจะไม่เป็นไร หากเธอยังรู้จักตัวเองอยู่เสมอ" "สุดท้ายนี้ ครูขอให้นักเรียนของครูโชคดี แล้วกลับมาเยี่ยมเยียนกันบ้างล่ะ"

「 𝑻𝒉𝒊𝒔 𝒊𝒔 𝒐𝒖𝒓 𝒍𝒂𝒔𝒕 𝒏𝒊𝒈𝒉𝒕 . 」

เสียงเพลงดังสนั่น นักเรียนรื่นเริง งานพรอมในค่ำคืนนี้คงจะตอบแทนความทุ่มเทตลอดทั้งเทอมไม่ว่าจะนักเรียนหรือแม้แต่ครูอย่างเขาก็ตาม

หลังจากงานพรอมเลิกราทุกคนต่างแยกย้ายกันกลับที่พัก มันควรจะเป็นแบบนั้นหากว่าเขายังคงเป็นคนเดิม ที่ชอบเก็บตัวไม่สุงสิงกับใครอื่นใด ทว่าการได้กลับมาเรียนอีกครั้ง ได้พบเจอกับเรื่องใหม่ๆ ทำสิ่งใหม่ๆ บรรยากาศใหม่ๆ เพื่อนใหม่ ..บางทีตัวตนเก่าของเขาอาจถูกแทนที่หรือจางหายไปแล้วก็เป็นได้

⠀ งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา . . งานจบการศึกษาก็เช่นกัน มงกุฎ สายสะพาย เป็นเครื่องย้ำเตือนว่าครั้งหนึ่งเคยร่วมกิจกรรมสนุก ๆ แบบนี้ในรั้วโรงเรียน สูทตัวนอกถูกถอดออกพาดแขน พร้อมกับเนคไทที่ถูกคลายออกเป็นที่เรียบร้อย — ความทรงจำในวันนี้และมิตรภาพที่ผ่านมา จะไม่มีทางลืมเลย ⠀

(📜) เปลี่ยนชื่อแอคจาก @JEANtitan_ > 「 𝗝𝗲𝗮𝗻 𝗞. 」

ในอีกฟากของห้วงเวลาที่ยังคงขับเคลื่อนอยู่นั้น.. เสียงกรีดร้องปนหัวเราะจนแทบขาดใจราวกับร่างกายภายในถูกบดขยี้เป็นเสี่ยงๆ กู่ก้องไปทั่วผืนดินหลายสิบไมล์ ชั่ววินาทีที่ร่างของชายวัยกลางคนถูกกลืนกิน ภาพของหญิงผู้เป็นแม่จึงได้ปรากฎขึ้นท่ามกลางสนามรบของเหล่ามนุษย์กับไททันที่ยังเหลือรอด

⠀ ความฝันและความทรงจำในวัยเยาว์นั้นมีค่าเหลือเกิน ความสุขในปัจจุบันไม่อาจเทียบเคียงได้แม้แต่น้อย — แม้จะอยากออกไปผจญโลกกว้าง แต่หากต้องแลกมากับการเสียตัวตนของคนอื่นไป ก็ขอปฏิเสธ ไม่เป็นไร . . ต่อให้ไม่เห็นทั้งมหาสมุทรก็คงไม่เสียใจอีกแล้ว ⠀

let's drink? #進撃の巨人

โลกหลังกำแพงมันเป็นแบบนี้นี่เอง .....ทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาลมันเป็นแบบนี้นี่เอง ฉันได้เห็นมันหมดแล้วล่ะอาร์มิน มันเหมือนกับภาพความทรงจำของคุณพ่อไม่มีผิด ฉันสงสัยว่าหากไม่ได้เห็นมันเข้าฉันจะสนุกและตื่นเต้นแบบเดียวกับที่พวกนายเป็นอยู่หรือเปล่า ?