اینایی که این وسط ترقه میزنن تو خیابون رو نمی‌فهمم! دو دقیقه بتمرگ دیگه اعصاب نداریم.

کم بدبختی داریم تو این روزا من روانم از عدم وجود پرایوسی و فضای تنهایی در حال فروپاشیه. :))

فروردین همینجوریشم دو ماه طول می‌کشید تا بگذره...

دنیا شده دیوونه‌خونه...

من به اسرائیل کاری ندارم؛ ولی بعضی آدم‌ها اونقدر ترسناک و محوِ محتوان که چیزی که تو شهر خودشون داره رخ میده رو به سادگی انکار می‌کنن. فارغ از هر جهت‌گیری سیاسی و دشمنی و کینه؛ انکار چیزی که در واقعیت اتفاق افتاده اونم توسط آدم‌های بی‌منصب و بی جایگاه واقعا ترسناکه.

عرازشه برا تحلیل سیاسی به قیصر (خواننده) رو اوردن دیگه. خدایا شکرت...

تو دل همین شرایط پیچیده، انکارِ بدیهی‌ترین چیزها رو می‌بینیم...

خدایا خودت مارو از دست پسران موسی، عیسی و محمد همزمان نجات بده.

بعد از این که صداها می‌خوابه و بمبارون تموم می‌شه؛ پرنده‌ها شروع می‌کنن به آواز خوندن... این عکس رو چندروز پیش از خونه مامانبزرگم ثبت کردم.

زندگی‌ هرروزمون شده مثل اعدامی‌هایی که تا پای چوبه دار می‌برن ولی اعدامشون نمی‌کنن... تا نهایت استرس و اضطراب پیش می‌ریم و هیچی تو جهانمون پیش نمی‌ره فقط به حالت تعلیق درمیاد.

خب حالا اون اینترنت لعنتی رو وصل کن!

آتش بس به یک روز هم نکشید.

من دو جانور رو نمی‌تونم بفهمم: یکی اون خارج‌نشینی که از ج.ا به‌به چه‌چه می‌کنه. (خب اگه خوبه می‌‌موندی از این خدمات رفاهی و فضای عالی سیاسیش بهره می‌بردی!) یکی هم اون خارج‌نشینی که می‌گه عب نداره زیرساخت هم بزنین اگر همسو با تضعیف ج.ا هست. :)

ز بختِ خفته ملولم، بُوَد که بیداری به وقتِ فاتحهٔ صبح، یک دعا بکُند؟ #حافظ

نیازمندی جوانان سرزمینم:

من دیگه خبر نمی‌خونم. حالا این می‌خواد مذاکره بکنه یا نکنه یا اون یکی‌ بخواد بزنه یا نزنه.

بازماندگان و جانبازان اعصاب و روان هستیم.

اینترنت مشکل امنیتی برای مردمه یا نظام؟

تنها کسی که کارشو درست انجام میده، انتخاب‌کننده عکس‌های اینترنشناله و آرشیو عجیبش. :)))

متاسفانه در این‌مدت تقریبا هر روز اعدامی داشتیم.