Çocuk olsam yeniden… Bir tek düştüğüm için acısa içim ve kalbim; çok koştuğum zaman çarpsa sadece.

İzmirde lokmacı görünce itina ile sıraya girilir😋

Yeni arastirma icin atilan baslik ve makalenin yorumu : Covidden olusabilecek her 3 olumu durdurmak icin yapilan asiyla 2 kisi hayatini kaybediyorsa devletler asilama kampanyalarini tekrar gozden gecirmelidir (hastaliktan olen orani ile asidan olen orani karsilastirilmis).

annemin dediğine göre, pilavın dibi yandığında veya yemeğin tuzu biraz fazla kaçtığında, rahmetli babam hep kendisine, “üzülme hanım, ben böylesini daha çok severim” dermiş. sanırım biz artık sevmeyi değil, sevdiklerimizle nasıl konuşacağımızı bilmiyoruz.

Bir de "adam iyi ki aşı yaptırmış, yoksa ölecekti" lafına hayranım. Başkalarının ne zaman nasıl öleceğini bilen kahin doktorlar türedi. Bu zatlar kendilerinin ne zaman nasıl öleceğini biliyor mu acaba?

Tebrik ederim Kıymetli Meslektaşlarım

New York'ta 70.000'den fazla sağlık çalışanı zorunlu asi olmak yerine isini kaybetmeyi tercih ediyorsa…. Dusunmek gerekmez mi? Nedenini sormak gerekmez mi?

Allah kimseyi kimsenin eline düşürmesin 🍀

Gerçekten ve güzel sevebilen insan avuçlarında kelebek tutar gibi saklar sevdiğinin kalbini ve bilir sevdiğinin Allah'ın bir emaneti olduğunu... -Fesleğen-

Böyle bir çağın insanı olmak imtihan olarak hepimize yeter. - Cahit Zarifoğlu

"Kaybettiğim her şeyin sonunda kendimi kazandım. Muhteşemdi!"

Yazmış yine: “Dilimi ezemezsin” Bu kadar!

"âh çiçeğim, bırak artık bu dünyâdan incelik beklemeyi."

Yorgunluktan kanepede uyuyakalmak bile lüksmüş. Hey gidi..

Pazar yalnızlığı. Bir kişinin pazar günü diğer kişiyi yalnız bırakmak suretiyle (bir anda çıkan iş bahanesiyle) dışarı çıkması sonucu diğer kişinin hissettiği can sıkıcı his, durum. Benim lugatimde karşılığı böyle.

“Küstürmeyin insanları hayata. Sonra her şeyden vazgeçiyorlar. Yaşamaktan, güzel olan her şeyden. Bir odada yalnızlığı; bir dağ başında kalmayı, bir adada mahsur kalmayı, nerede bir yalnızlık varsa onu istiyorlar. Küstürmeyin işte bazı insanları.” Nazım Hikmet Ran