کودکان زیبا و بی گناهم مارو ببخشید که حتی کشته شدن شما رو هم سیاسی کردیم مارو که اول نگاه کردیم ببینیم کی برای چی شمارو کشته تا آیا محکوم کنیم یا نه لعنت به قاتلان هر دوی شما

خانمم تا صب گریه می‌کرد، از بس صدای بمب و انفجار میاد نمی‌تونه بخوابه، خیلی می‌ترسه. ناراحتی قلبی داره، اگر با بمب کشته نشیم، می‌ترسم سکته کنه و بمیره. اینا رو پیرمرد خدماتی با لهجه ترکی قشنگش می‌گفت. خونه‌شون شهر ری‌ه که مرتب بمباران میشه. #از_ایران_بگو

۲۰۰ کودک زیر ۱۲ سال ایرانی، از ابتدای حملات آمریکا و اسرائیل، قربانی #جنگ شده‌اند؛ ۲۰۰ کودکی که قرار بود در رفاه، امنیت، آسایش و آزادی، زندگی کنند و زندگی بسازند. مهم نیست چه عقیده‌ای دارید، حامی حکومتید یا مخالفش اما در هر شرایطی، بین اسلحه و کودک، باید سمت کودک ایستاد، باید…

دیشب بیرون بودم، از همه طرف صدای پهباد و پدافند میومد. با ترس از ساختمونای شیشه‌ای و دولتی دوری می‌کردم. زندگیمون شده ترس از انفجار و شکر خدا برای زنده موندن. ولی دوستی که رفته بود راهپیمایی برلین، بهم گفت قراره از خاکستر وطن، ققنوس بلند بشه و آزاد بشیم.

بعد از ۲ روز به‌سختی وصل شدم، خواستم از پریشب بگم که بارها با صدای انفجار بیدار شدم، از دیروز که انفجارها نزدیک بود، خونه می‌لرزید، پنجره‌ها رو باز گذاشتم تا موج شیشه‌ها رو نشکنه ولی صب دیدم خارک بمباران شده، جگرم خون شد. خونه من چه اهمیتی داره.

چند روز تهران زیر بمب و موشک بود، ناراحت مردم و زیرساخت بودم، ترس رو تاب می‌آوردم. اولین بمبی که به اصفهان خورد، جور دیگه‌ای حالم بد شد. صبح که از خارک خوندم، قلبم مچاله شد. بعضی جاها ایران‌ترن. بعضی جاها قلب و روح ایرانن. بمیرم برای وطن

شاید بگین الان وقت این حرفا نیست، ولی باید به گوش بالاییا برسه. آقای ج.ا شما از خودی و اونایی ضربه خوردی که ندیدی، نه امثال من. جاسوس و اونکه گرا میده، با کارت و هویت، دوربین به‌دست توی شهر نمی‌چرخه. ثبت زندگی این روزهای تهران، سخت‌ترین کار این روزهای منه.

بارون تهران همراه با صدای پدافند. دیگه انواع صدای بلند رو می‌شناسم و تشخیص میدم. وقتی پدافند کار می‌کنه، حملات پهپادیه. غرش جنگنده فقط با صدای انفجار مهیب همراهه که اگر دور باشه، صدا خفه‌تره. الان دلم پیش بچه‌های پدافنده، توی سرما و بارون حتما کارشون سخت‌تره.

من نمیدونم تمامی نور طرف ما هست یا نه، اما یقین دارم که تمامی سیاهی و پلیدی در مقابل ایران صف کشیده.

دیشب سخت گذشت. ساعت ۱۰-۹ صدای پدافند و انفجارهای پهپادی و احتمالا تیراندازی. نصف‌شب رعدوبرق عجیبی که همه رو توی تهران ترسوند. ساعت ۳.۵ صبح با غرش جنگنده و انفجارهایی که نزدیک بودن، بیدار شدم و صدای محسن چاووشی توی سرم پیچید: آه وطن، وطن، وطن

من ترجیح میدم زیر پرچم کشورم شکست بخورم تا زیر پرچم دشمنش پیروز باشم.

لعنت به اونهایی که آمارسازی موساد در دی ماه رو اینقدر تکرار کردن که جان ایرانی‌ها به یک عدد تبدیل شده

بیستمین روز جنگ، به‌سختی وصل شدم. عادت نکردیم، هنوز می‌ترسیم و از زخمی شدن وطن درد می‌کشیم ولی باید زندگی کنیم. این هم مقاومت برابر دشمنه مردم دارن به خیابونای تهران برمی‌گردن، چه دلیلی بهتر از «نو-روز» عکس بازار ۱۵ خرداد با پس‌زمینه ویرانی جنگ.

امسال نوع تبریکهای نوروز کاملا خط و خطوط را مشخص می‌کنه :) بعضی تاکید بر آزادی و رهایی بعضی دیگه تاکید بر پیروزی و سربلندی ایران دارن. دسته‌ی اول یحتمل در فردای آزادی سفره هفت‌سین به بغل دنبال خاکی برای پهن کردنش می‌گردن، که بلا و ویرانی و اشغال دور باد از این خاک. پاینده ایران.

بله دوستان، همه‌چیز از اینجا شروع شد. ایران زیر بار ستمگر و استعمارگر نخواهد رفت. پاینده ایران. #دکترمصدق #پاينده_ایران

باز هم شهید، باز هم جانباز... هنوز جانبازان جنگ تحمیلی در آسایشگاه‌ها و خانه‌ها درد می‌کشند، هنوز شهدای گمنام آن جنگ تمام نشده‌اند، جنگ قبل برای خیلی‌ها تمام نشده بود که برای بسیاری دیگر ابدی شد.

جنگ، موضوع اصلی عیددیدنی‌های امساله، یک بار هم به دعوا کشید. ۵ نفر از فامیل که دی‌ماه سقوط ج.ا رو می‌خواستن و از کشته شدن رهبر ناراحت نشدن، به آمریکا و اسرائیل ناسزا میدن و توی تبریک عید برای پیروزی وطن دعا کردن. پ.ن. هوش تفکیک اعتراض داخلی از دخالت خارجی.

هر صبح با خوندن محل اصابت‌ها شروع میشه. دیگه نمی‌نویسن شرق، غرب، مرکز تهران. امروز محل و خیابون رو هم مشخص کردن. ولی درمورد شهرهای دیگه اطلاع‌رسانی خیلی کمه. کسی نمی‌دونه مناطق مسکونی خمین بیش از ۵۰ بار بمباران شدن، اصفهان و اطرافش مرتب زیر موشکن و...