Son zamanlarda kimsenin haberinin olmadığı ruh halim.

Aldığım her nefes göğsüme batıyor. Yaşarken ölmek bu olsa gerek.

Ben, hayatımda tanıdığım en elinden geleni yapan insanım. Buna rağmen olmuyorsa, bu benlik bir olay değildir.

Allah'ım yorgunum ama sana güveniyorum Yorgunluğum şikayet değil, sadece Sana olan muhtaçlığımın itirafıdır. Sen ki kırık kalpleri onaransın ruhumu bu teslimiyetle ferahlat.

cennetime gir ayetinin muhatabı olmak

"eskisi gibi değiliz artık; yorulduk biraz. sessiziz, düşünceliyiz. dargınlık da var tabii bir yandan. neyse, allah kerim."

herkesin derdini dinleyip anlatma sırası bana gelince..

Bu gece sokaklarım sessiz.

"kalbin gibi yaşa" denilince amin diyebilmenin verdiği huzur

çabam sevilmek için değildi, sevdiğim içindi.

Peygamberimiz (s.a.v) darılmıştı Miraç’a yükselttin kendisi ile konuştun içini ferahlattın. Benim de içimi daraltan bütün sıkıntıları gider kapına geldim Allah’ım.

odama sığamadım, geceleri uyuyamadım; bazen nefes bile alamadım. yediğim yemek karnımı da doyurmadı. sebebi neydi, biliyor musunuz? iliklerime kadar acıyla doluydum. bir insan acıdan ağlayamaz hâle gelir mi? gelir.. ben geldim.

Uzun zamandır böyle hissediyorum

Evden çıkmadıkça evde rahata alışıyorsunuz ve dışarı çıkmak büyük bi anksiyeteye neden oluyor

Heveslendiğim her konuda iki elimin yanıma gelmesinden yoruldum..

Ben bu kadar yanmazdum yar sözlerune kandum 🎶