“Sürü halinde ki insanların, değer yargıları yoktur. Aile ve toplumlarından bir doğruluk paketi alır ve onları asla sorgulamadan tüm hayatlarını, bir çarkın dişlisi olarak yaşarlar. “ — Friedrich Nietzsche

“En ihtişamlı ruhlar, yıkıla yıkıla inşa edilir.” Galata’da iki yabancı

Toplumsal bellek? O da ne? Hayret ve dehşet içinde izliyorum.

Coğrafya kaderse ATATÜRK şanstır…

Retoriklerle Türkiye

Bütün mümkünlerin kıyısındayız aslında

Ne ileri ne geri, tam ortada…

Kütükler büyük ve güçlü olur, çünkü cansızdır. fideler hemen kırılabilir, ama canlıdır. Tarkovski O fidelerin güçlü kütüklere dönüşmüş olmasından kıvanç mı duymalıyız? Belki de bazen kırılmak, canlı kalabilmenin en gerçek halidir.

“Ben de hep inanmış biri olarak ömrümü geçirdim. Hatayı kendimde arayarak hep daha fazlasını öğrendim. Eskiden inandığım şeylere artık inanamıyorum.” — Dücane Cündioğlu

Aynı yerde başka bir his.

ATEŞ DÜŞTÜĞÜ YERİ YAKAR Aşağıdaki videoda duyacağınız çığlıklar -45 yıl önce anacığımın çığlıkları gibi- yüreğime oturdu. Hep aynı hikaye! Teşkilatmış, Cemaatmiş, Tarikatmış hepsinin canı cehenneme! Hiçbiri bir annenin bir damla gözyaşına değmez. youtu.be/Q3Biuk64liI

Bir cümle duyarsın, içinden bir şey çekilir sessizce…

Godot bu yıl da gelmedi ama önümüzdeki yıl muhakkak gelecek

Ya kapıyı kapatıyorsun, ya da başka bir kapının sesini duyuyorsun.

Geçmişten geleceğe uzanan iradenin kurucu önderi..

"ben gerçeği kabullenmeden önce bir süre üzerinde tepinirim."

Bu defa kendimden yana duruyorum. Gözlem > güven

Bir insanın aniden yok olabildiğini gördüm. İçimde sessiz bir sarsıntı var. Hayat sandığım kadar sağlam değilmiş. Ölüm tek gerçek. Bunu bilerek uyuyacağım.