sık sık eskatoloji

aus den wolken tropft ein chor: je est un autre

ve ben zannederdim: yıkılmazlığını allahların ve yılmazlığını umutların

çok telli bir çalgıya dönüşmeye başladı hayatım — belki hep böyleydi, ama ben rahatsızım, neden?

her şeyi karikatürize etmekten belim beynim benim değil oluyor

yok yok çorbaya gidelim

çıkmaz yolları arşınlayan bir teslim haberi gibi adımlarla ölü bir dil gibi çaresiz tabaklarda

kendimi fark ettim (again)

“ben kendimi olduğum gibi değil, kendime göründüğüm gibi bilebilirim: ‘kendimiz konusundaki bilincimiz kendimiz üzerine bilgi olmaktan çok uzaktır.’”

sag mir: nur der tod währt alle zeit und wieder sag: die zeit mit dir war schön

bir eski dost olur yalnızlığım üzerime kapanır apansız abanır varlığınca yokluğu

devam etmek için biraz cahil olmalısındır