Bu dört köpek, yavaş olan kardeşini beklemeden yemeğe başlamamaları için eğitilmiş.

Gazze'de azıcık sütünü eşeğiyle paylaşan küçük kız. Bazen diyorum, insanlık sadece Gazze'de yaşamaya devam ediyor galiba.

Çocuk Esirgeme Kurumu’ndan 18 yaşına geldiği için çıkartılan genç yardım istedi: “Sokaklarda yaşıyorum. Sosyal Hizmetler’e müracaat ettim, bir şey yapamayacaklarını söylediler. Camiye gidiyorum, camiler kapalı. Hastaneye gidiyorum, güvenlikler almıyor.”

Önemli olan ne kadar linçlendi, kaç kere tıklandı, ne kadar etkileşim aldı bu aptallıktan? Vites değiştirmesi veya stop ettirmesi bahane; stres altında olan sürücü karşısına telefon koyup kabiliyetsizliğinin videosunu çekmez. Haber diye de bu dandiklikler yayınlanmaz.

Onların hayatlarını çaldılar

Muğla’da 88 yaşındaki Behiye Burnak, doğuştan engelli kızına 30 yıldır tek başına bakıyor. Geçimlerini el işi yaparak sağlamaya çalışıyorlar.

Medeniyet, uygarlık vs hepsi yalan dolan... Gözümüzün önünde, canlı yayınlarda insanlık ve umut katlediliyor... Sessiz kalanlar, o büyük güçler, büyük insanlar... Geleceğe nasıl hesap verecekler. Verecekler mi. Sözlerin, seslerin, nefeslerin bittiği yerdeyiz. Gazze...

İnsanların çoğunun ömür boyunca çalışıp kazanamayacakları parayı bir dakika çok küçük bir azınlığa kazandıran sistemdir kapitalizm. Ve de insanlık için bir utançtır.

Almanya'nın başkenti Berlin'de 100 bini aşkın kişi Filistin için yürüdü.

Bebeklerin dikkatini başka yöne çekerek kolaylıkla iğnelerini yapan doktor beğeni topladı

bu çocuğun ciddi mental sorunlarına rağmen her seferinde gülümsemesi saçma sorulara bile kibar kibar cevap vermesi beni duygulandırıyor nedense. farkındalığı yüksek kalbi hassas insanların yaşamakta zorlandığı dünya

Hakkari Merhaba Leyla abla, Ben Jinda, 15 yaşındayım ve lise öğrencisiyim. Kardeşim Serhat sağlık sorunları nedeniyle okulunu bırakmak zorunda kaldı. Annem, kardeşim ve ben çok zor şartlarda yaşıyoruz; maddi durumumuz yok denecek kadar kötü. Bütün bu imkânsızlıklara rağmen

📢Hakkari’de yaşayan 15 yaşındaki lise öğrencisi Jında’nın çağrısı: Kardeşim Serhat sağlık sorunları nedeniyle okulunu bırakmak zorunda kaldı. Annem, kardeşim ve ben çok zor şartlarda yaşıyoruz; maddi durumumuz neredeyse yok. Tüm zorluklara rağmen okumak istiyorum. Annem ve

Bu çocuk belki dünyayı değiştiremedi ama en azından bir kedinin hayatına devam etmesini sağladı. O güzel alnından öperim çocuk

Karnesini aldı… Emeğinin karşılığı olan takdir belgesi elindeydi. Ama kalbi sevinçten çok hüzünle doluydu… "Bugün burada takdir aldım" dedi, "Fakat bu belge bana değil, bombalar altında hayata tutunmaya çalışan, çocukluğu elinden alınan Gazze’deki kardeşlerime verilmeli."

Konya'da yaşayan bir çift, 6 Şubat depremlerinde yetim kalan üçüz kardeşlere 3 yıl önce koruyucu aile oldu. "Evrakları verirken 'İkiz de olabilir' diye belirtmiştim. 'Allah'ın ayırmadığını ben nasıl ayırayım, üçünü de almak istiyorum' dedim."

Artık "insan nefreti" var. Hümanizm öldü. 21. yüzyıl hümanizmin öldüğü yüzyıl öldü. Dikkat edin, çevrenize bakın. İnsanlar birbirini sevmiyor. İnsan bebeğini, insan çocuğunu bile sevmiyorlar... Patolojik hayvan sevgisi de bu yüzden. Başka bir insana verilemeyen sevginin

Şu bir film sahnesi olsaydı dünya ağlayarak izler aktörü ödül yağmuruna tutardı. Sahne üzerine savaşın korkunçluğuyla ilgili bir sürü yazılar makaleler youtube videoları yayınlanırdı. Ama bu bir film sahnesi değil bu Filistinde yaşanan binlerce acıdan sadece biri ve dünya sessiz.

Öğrencilerine siper olan Ayla Kara’nın oğulları Furkan ve Ertuğrul Kara, annelerinin fedakarlığını ve cesaretini anlattı: "Annemin benim kahramanım olduğunu biliyordum ama okulunda da kahraman oldu."